Eindelijk… Sterre en Lotte
Blijf op de hoogte en volg Peter
03 Mei 2022 | Nederland, Grashoek
Hallo lieve mensen
eindelijk dan toch nog een nieuw verslag van mij!!!! Lang hebben jullie hierop moeten wachten , maar steeds was er weer iets aan de hand en super druk geweest en nog …. En er gebeurde zoveel…
Moederdag een jaar geleden, we zaten hier aan de keukentafel met ons gezin , heel gezellig.. ik kreeg een mooie sleutelhanger met daaraan de zes namen van de kleinkinderen, Pierke, Joep, Sien, Mees Niene en Zoë.. Stiekem hoopte ik dat er een blanco bij zou zitten en dat er nog een kleintje hij Lonneke en Jaap op komst zou zijn , want ik had zo mijn vermoeden… helaas… Maar toen kwam Lonneke met een enveloppe… met de mededeling dit hadden we allemaal nog nooit gezien !!! ah een echo , dus toch zwanger !!! Maar wat was er nu zo bijzonder aan ….. Claudi was de eerste die het zag en riep Het zijn er twee !!! Wat een verrassing er zouden twee babietjes bij komen . Maar we moesten het voorlopig wel stil houden , was dat moeilijk , ja een beetje wel maar hoe vaak liep ik naar de urn en vertelde het aan Peter , ja natuurlijk die moest het weten . Ik vond het geweldig en wat zou hij het geweldig hebben gevonden. Een spannende tijd brak aan, maar de zwangerschap verliep best wel heel goed.
Met Pinksteren kwamen Willy en Marina uit Zeeland op visite, door alle coronaperikelen hadden we elkaar niet meer gezien sinds de uitvaart en dochter Ellen had het een en ander geregeld en of ik voor een etentje zou kunnen zorgen . Natuurlijk kon ik dat het het was een hele mooie middag/ avond. Want natuurlijk vond ik het ook heel spannend, wat zou Willy van Coen vinden… Willy was Peters beste studievriend in Den Bosch , samen zaten ze op kamers bij mevr. Merckelbach en de vriendschap is altijd gebleven. Maar het voelde zo goed er werden leuke anekdotes aangehaald en Willy en Marina hadden een noveen kaars meegebracht van Peerke Donders uit de Sint Jan , die Willy graag bij de urn wilde zetten en daar staat hij nog steeds . Coen en Willy konden het ook goed met elkaar vinden. Ja heerlijk was dat en ik had een heerlijk aspergemenu gemaakt.
19 juli…. Peter al 2 jaar niet meer lijfelijk bij ons, maar altijd in ons hart… ja wat doe je op zo’n dag , met Annemarie en Willemien tijdens onze wandelingen over gehad en ja het is toch een speciale dag.. Wil en Annemarie kwamen er zelfs eerder voor terug van vakantie en ik had een bbq geregeld. S middags kwamen de kinderen en om 18.00 uur kwamen Wil en Annemarie, Willemien en John, Peter en Christel, Piet en Maria , Wim en An en natuurlijk was Coen er ook . We hadden prachtig weer en het voelde heel vredig, samen herinneringen ophalen en samen herdenken.
Eind juli hoorden we dat Zoë twee zusjes zou krijgen, twee kleindochters erbij wat een geluk !!
Door de Corona maatregelen was alles anders, maar we gingen toch een kleine week op vakantie met Piet en Maria, samen naar Drenthe, Vledder. We hadden heerlijke dagen en eindelijk kon ik Coen voorstellen aan nichtje Yvonne in Zuidlaren waar we een heerlijke lunch hadden en allerhartelijkst werden ontvangen. Super. Vanuit Zuidlaren gingen we naar Pieterburen, waar het Pieterpad begint, wat ik heel graag wil gaan lopen . Ja het was een fijne vakantie.
Tussendoor nog een paar keer mee geweest naar Duitsland naar Coens bedrijf en dat was meestal ook erg fijn. Mijn gevoelens zijn soms nogal in de war …. Dan mis ik Peter zo erg … en word ik heel verdrietig, maar even later weer heel blij om wat ik nu heb en dat ik zoveel mooie dingen kan doen nu en waar ik steeds geen tijd voor had, wat nu zo maar kan… contacten van vroeger weer aanhalen, zo ging ik met 2 oud-klasgenoten bij Frans in Kessel op de koffie, was zo super leuk en daarna gingen we met de meiden lunchen bij Baron Frits , Frans was doodmoe en ging maar liever niet meer mee wandelen en lunchen , maar hij had het geweldig gevonden.
Ik heb weer contact gezocht met Truus van de Schatberg, die had ik ook al 30 jaar niet meer gesproken en zij was wel op de uitvaart , maar ik herkende haar in eerste instantie toen niet, ja en dan wordt er gezegd we praten een keer bij. Ik had wel een adres maar geen telefoonnummer en op een goeie dag ben ik naar Venlo gereden, helaas niemand thuis , briefje in de brievenbus gedaan met mijn telefoonnummer en gelukkig belde Truus toen een paar dagen later en ben ik er een avond op visite geweest, ja en dat voelde zo goed … WAUW wat was dat leuk !! Mijn verjaardag vierden we een beetje sobertjes .. ja er mochten niet zoveel mensen komen , maar toch…
de kinderen waren er allemaal en ook de kleinkinderen en Coen en zoon Robert. Coen haalde met Joep en Sien, Chinees en zaten allemaal aan de keukentafel… Coen aan de ene kant van de tafel, ik aan de andere kant en al onze kinderen tussen ons in … ik keek eens rond … WAUW … wat voelde ik me gelukkig… WAUW allemaal samen en gek op dat moment miste ik Peter niet… zo gaan we verder….en het is goed zo !!
De laatste zaterdag van november vierden we pakjesavond, heel spannend of Lonneke en Jaap met Zoë er nog bij konden zijn… ja hoor de pakjesmiddag waren ze erbij en toen zijn ze naar huis gegaan met de gourmetstellen en hebben wij hier gegourmet met de rest. Dinsdag 30 november ging ik al op tijd naar Vught, want s avonds moesten Lonneke en Jaap zich melden in het ziekenhuis en bleef ik bij Zoë… ja eindelijk zouden de babies geboren worden. Toch goed geslapen , Zoë had waterpokken en mocht niet naar school , maar ach we amuseerden ons wel saampjes. En rond 16.30 uur werden we gebeld , ze waren geboren en wat een prachtige namen kregen ze Sterre en Lotte… zo mooi … Zoë mocht Niene bellen en het vertellen dat de zusjes geboren waren… ik begon een berichtje te appen… ze zijn geboren… Sterre….. en ik schiet helemaal vol… Sterre… duizend Sterren bovenaan … opa Ster… Sterre … Zoë stond er een beetje beteuterd bij te kijken , ik snikte en snikte, oh wat zou Peter dit geweldig hebben gevonden .. Sterre en Lotte….
Jaap mocht in het ziekenhuis blijven slapen en voor de gezelligheid sliepen Zoë en ik op de grote bank in de kamer. Ik geloof niet dat ik veel geslapen heb… zoveel gevoelens, blijdschap dat alles goed was gegaan . Zoë mocht niet naar het ziekenhuis , maar alles was goed gegaan en 2 december om 1200 uur kwamen ze al allemaal naar huis, zo’n mooie gave babietjes … geweldig, wat ben ik een trotse oma
ja en dan begint de rollercoaster… pfffff .. zo druk voor Lonneke en Jaap, ik heb het onderschat een tweeling, wat een drukte, er zijn geen rustige momenten meer, Zoë die naar school gebracht moet worden, babies flesjes, twee tegelijk of na elkaar… een ritme vinden wat niet altijd mee viel, ja en van Grashoek naar Vught is toch een klein uurtje rijden , dat doe niet effe tussendoor, maar wat ben ik er veel geweest om te helpen.. om vooral Lonneke te ondersteunen zodat zij af en toe een uurtje kon gaan rusten of effe in bad gaan of effe zomaar niks doen… want het is druk twee van die kleine !!!
maar ik ben de trotse oma en leg Sterre en Lotte in de wagen en wandel door Vught en iedereen spreekt je aan wat ik natuurlijk kei leuk vind. Maar kan me heel goed voorstellen als je bijna geen tijd hebt en je loopt met de tweelingwandelwagen en iedereen begint.. oh het zijn er twee, zijn het meisjes ..en dat dan iedere dag.
vanaf 17 maart ben ik iedere donderdag in Vught oppassen, en ik geniet, had ik nooit gedacht dat ik om 5.45 uur op zou staan om om 6.45 uur naar Vught te rijden .. Lonneke of Jaap is dan nog thuis aan het werk en breng ik Zoë lopend naar school, 20 minuten lopen als ik terug kom liggen Sterre en Lotte nog te slapen en doe ik de strijkwas. En dan meestal rond 9.30 uur hoor ik er eentje en ga ik naar boven … nou en dan krijg ik me toch een stralende lach… meestal is Lotte het eerste , ik neem haar dan mee naar beneden , verschonen flesje geven en dan in het stoeltje of in de box , ik hoor dan Sterre al wat geluid maken en ga weer naar boven…. En ja hoor weer een stralende lach…. Ja dan smelt je toch helemaal. Het is duidelijk een tweeeiige tweeling. Sterre lijkt precies op Steef vroeger, beetje donkerdere haartjes en Lotte is heel blond en lijkt meer op Lonneke of Jaap. Lotte is heel tevreden, lekker drinken, lekker slapen, eigenlijk zoals Lonneke ook als baby was. Ja en Sterre is veel vinniger… duidelijk aanwezig, maar allebei zo’n schatjes . Nadat ze allebei hun flesje hebben gehad , leg ik ze in de wagen en ga ik op pad, naar de markt, naar de winkel , en als ik wil kan ik uren wegblijven, want iedereen praat met je, ik vind dat wel leuk, ik ben een supertrotse oma. Ik zou een boek kunnen schrijven over de verhalen die ik hoor op straat. Afgelopen donderdag liep ik met Zoë op haar fietsje en Sterre en Lotte in de wagen naar het bos, daar zou Zoë mooi kunnen fietsen op een beetje verhard pad. Er liep een oudere mevrouw met een jongere man aan de arm. Ik wist niet precies de weg , maar er stond een paard met veulen in de wei en daar wilde Zoë kijken . Tuurlijk doen we dat . De oudere mevrouw kwam dichterbij en ik vroeg aan haar hoe ik bij de grote weg kon komen… oh zei de oudere mevrouw en keek in de wagen .. het is een tweeling en meteen toverden Sterre en Lotte een stralende lach… het zijn Uw kleinkinderen .. Ja ik ben de trotse oma .. ik ben heel rijk , ik heb 8 kleinkinderen … Ach zei de oudere mevrouw, ja dan bent u heel rijk, helaas ik heb geen kleinkinderen, mijn zoon, en ze wees naar de jongere man die een stukje verder stond, is homo, een hele lieverd maar geen kinderen , en mijn dochter is 25 jaar geleden op 26 jarige leeftijd overleden en tranen rolden over haar wangen… pfff .. ja daar sta je dan … ik moest er de hele verdere dag aan denken .. ja ik moet een boek gaan schrijven … toevallige ontmoetingen op straat…maar wanneer heb ik daar tijd voor…
Als ik dan op een normale donderdag terug ben lunch ik meestal met degene die thuis aan het werk is, of alleen, dan Sterre en Lotte weer een flesje en nu ook fruithapje en dan met de tweeling Zoë uit school halen. Op de terugweg gaan we dan langs de speeltuintjes en kan Zoë even spelen, ook vaak met een vriendinnetje erbij. Thuis gekomen bereid ik een beetje eten voor, Sterre en Lotte weer een flesje , Lonneke maakt meestal het eten verder af en daarna eten we samen … en dan rijd ik weer naar huis, eerlijk is eerlijk , de pijp helemaal leeg, maar wat vind ik het geweldig, wat geniet ik van deze meisjes, de hele dag door …
maar ik geniet van al mijn kleinkinderen , Pierke wordt al echt een jongeman , zo grappig, hij wordt over 2 weken al 11, Joep de doener, hij komt nu bij mij het grasmaaien, en dan wordt ik toch ook een beetje emotioneel, ik ben dan aan het schoffelen en hoor de grasmaaier… oh Peter als je dat eens kon zien, onze kleinzoon die het gras maait… Sien de jongedame van 9 zo lief voor haar kleine nichtjes en mijn hulpje in huis of de babies verzorgen . Mees van 9 de spring in het veld en grote dierenvriend, die soms heel boos kan worden , maar zo lief de armen om mij heen kan slaan en zeggen ik vind je zo lief oma . Niene , ons zonnetje, net 5 jaar en al hele boeken lezen, zelf aangeleerd en zo heerlijk bij mij kan spelen en knuffelen , ja en dan Zoë , 4 jaar alweer en altijd een stralende lach en dan van die blonde witte krulletjes, zo schattig , ja dat is echte rijkdom !,,
om de dinsdag haal ik Pierke, Joep, Sien, mees en Niene uit school en dan wordt er hier gespeeld. Ze hebben tegenwoordig om 14.00 uur al de school uit en rond 16.30 ruimen we alles op en eten we samen soep, ja zondagse soep met heel veel ballen en dan zitten we gezellig aan de keukentafel. Joep, Mees en Niene worden dan opgehaald en om 18.00 uur komen Coen en Steef en Robert en heb ik voor allemaal gekookt en eten we samen. Zo gezellig , ja dat voel ook al heel goed!,
En op 19 april was het alweer 14 jaar geleden dat Peter getroffen werd door het zware herseninfarct.. 14 jaar… ja en wat ga je op zo’n dag doen…. Samen met Annemarie een route van het Pieterpad lopen.. ja en dat was echt gaaf,dat was zo super … daar komt vervolg op.. zo vredig zo mooi …
Want er gebeuren nare dingen in de wereld , nu de Oekraïne, en ik heb heel veel last gehad van de coronamaatregelen, ik kon hier niet zo goed mee dealen en ben blij dat dat voorlopig van de baan is. En dan was er nog de uitspraak van de rechtbank, de hoge raad , onze claim is afgewezen, we hebben het verloren van de bank… tja… natuurlijk was ik teleurgesteld en vind ik het onrechtvaardig, teleurgesteld in ons rechtssysteem…. Maar oh wat voel ik me rijk , rijk met Coen, rijk met mijn kinderen , maar superrijk met 8 kleinkinderen , ja daar kan niets het van winnen…..
en nu kijken of ik dit bericht geplaatst krijg… want ik heb het voor het eerst op de IPad gemaakt … en misschien komt er toch nog weer een vervolg.. want afgelopen zondag was ik een aantal berichten terug aan het lezen… ja en ook toen rolden er tranen,want is misschien gek maar vind het zelf zo mooi om terug te lezen … en dat mensen me aanspreken… we missen je berichten op zondag ….
dus lieve mensen , carpe diem en geniet van al het mooie wat je gegeven wordt…
heel veel liefs Marlies
IEDERE DAG WORD JE AANGEREIKT
ALS EEN EEUWIGHEID
OM GELUKKIG TE ZIJN
-
03 Mei 2022 - 18:43
Babette:
He Lies,
Wat leuk om weer een verslag te lezen. Wat een drukte. Leuk zijn die toevallige ontmoetingen. Ik heb dat ook vaak, zo interessant.
Geniet van het leven.
Groetjes -
03 Mei 2022 - 19:17
Loes:
Hallo Marlies,Leuk weer eens over jullie te lezen.Heel herkenbaar ook,die Oma's toch,altijd inzetbaar .Liefs en groetjes Loes -
03 Mei 2022 - 19:22
Hein:
Hallo Marlies Wat was het een genot om de grote en kleine gebeurtenissen te lezen. Ook wij hadden de verhaaltjes gemist hoor maar ja met zo'n grote familie is er zeker ook minder tijd en dan nog de liefde die ook tijd vergt en extra familie. Dat merk ik ook hoor. Mijn leven is ook veel drukker en dan is gewoon een keer lekker niks een heerlijk iets . Ook is er nog hond Oki onze bijna 1 jarige Amarican Bully. Hopelijk komen er nog meer vervolgen van die terecht trotse Oma. Bij deze ook nog de groeten van Dorothea en mij aan allen -
03 Mei 2022 - 19:32
Sylvia Postma :
Hallo Marlies,
Wat fijn om weer eens te horen van jou en je gezin. Leuk ook dat je vaak oppast op de kleinkinderen, dit kunnen ze niet meer van je afnemen. Misschien horen we nog eens van je. Veel groetjes van
Sylvia Postma -
03 Mei 2022 - 19:35
Truus :
Ha marlies wat n drukte mooi verslag geschreven geniet van de kleinkinderen ze zijn zo oud als ik lees dat de oudste al 11 is dan gaat de tijd wel snel hé blijf gezond en geniet van elkaar lieve groetjes voor allemaal -
03 Mei 2022 - 19:35
Els:
Hallo Marlies, inderdaad wat een rijkdom! Van harte gefeliciteerd met de geboorte van je 2 nieuwe kleindochters, ik hoef niet te zeggen dat je er van moet genieten want je weet maar al te goed hoe dat moet. En inderdaad zou het super zijn om wat vaker wat van je te horen. Groetjes oeht Kapèl. -
03 Mei 2022 - 20:06
Charlotte :
Zinksulfaat om weer eens wat te lezen! Zoveel gebeurd ook! Geniet ervan.
Dikke kussen
X
Charlotte -
03 Mei 2022 - 20:09
Christel:
Dát was lang geleden zeg. Maar jij, supertrotse oma en mam, hebt het tóch weer gedaan. Een klein beetje JOUW geluk delen met de rest van de wereld. Dat is een gave. Iedereen die het leest, wordt er een beetje blij van. Ga zo door. -
03 Mei 2022 - 20:49
Toos:
Wat leuk, dat je weer bent gaan schriijven. Ja dat hebben wij gemist.
Maar heb je daar wel tijd voor!,!!
Tjonge tjonge, wat een druk, maar gezellig leven.
Goed bezig Lieze, .lekker genieten en trots zijn opwachting je hebt.
Carpe Diem -
03 Mei 2022 - 20:50
Toos:
Sorry,moet zijn op wat je hebt -
03 Mei 2022 - 22:46
Ans:
Lieve Marlies .
Ik zeg allereerst dank je wel voor je uit het hart geschreven Peternouwen.waarbenjij.nu.
Je schrijfwijze is zo mooi net zo als jij bent en voelt. Mooi mens cadeau !
Gelukkig dat je toevallig mensen mag ontmoeten ..daar kun jij een heeel mooi boek over schrijven inderdaad !!
-
03 Mei 2022 - 23:57
Ans Lehane:
Lieve Marlies,
Zoals altijd heb ik genoten van je bericht. Je schrijft zo leuk. Fijn dat alles zo goed gaat met je en de kinderen en kleinkinderen. Houden zo. -
04 Mei 2022 - 22:36
Tineke:
Hoi Marlies
Dat " boek" is er al, alle verhalen die jij hebt geschreven staan erin. Alle verhalen zijn verweven met Peter, het is een modern boek, met vele jaargangen. En er blijven nieuwe verhalen bijkomen. Ga zo door Marlies .
Gr Tineke -
06 Mei 2022 - 17:55
Ria Loopmans:
Hoi -
09 Mei 2022 - 20:56
Hanny Houben:
Hoi Marlies,
Wat een heerlijk verhaal ,je schrijft het zo leuk,net alsof we er zelf bij zijn.blijf lekker genieten.hopelijk komen er nog heel veel verhaaltjes.
grtjes Hanny Houben -
12 Mei 2022 - 12:12
Truus Vercoulen:
Hoi Marlies , geweldig toch om weer wat van je te horen.
Wat een heerlijk verslag om te lezen. Net een boek. Zo mooi en spannend.
Fijn dat je toch weer van alles kunt genieten.
Groetjes Truus vercoulen.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
