Nog even niet.....
Door: marlies
Blijf op de hoogte en volg Peter
17 April 2011 | Nederland, Grashoek
Hallo lieve mensen
JAMMMMMMERRR.......Net niet!!!!
Einde Bericht..... Nee hoor!!!
Maandagmorgen stond er weer een rijles op het programma en ik bracht Peter naar Venlo en de rijinstructeur zou hem via Sevenum terug naar huis laten rijden. Het had heel goed gegaan, alleen het "kleine"euvel van de borden lezen. Snel lezen en dan de weg weten, maar Matje wist niet hoe streng ze hier op zouden zijn. Dus afwachten.
Maandagniddag wilden we ons 10 minutenloopje doen en ik hield stok voor Peter zodat hij hem met twee handen kon vastpakken, Nee, zonder stok. Helemaal zonder stok??? Ja proberen. En hij liep, oh hij liep zo netjes, tot bijna aan het aspergeveld. Toen wilde hij de stok en ik moest terug gaan om de handschoenen te halen en over het aspergesveld gaan lopen. En zowaar, ik vond de eerste asperges van het nieuwe seizoen.
Dinsdagmorgen ging Wil met Peter voor de laatste keer naar de fysio in Baarlo, we hadden vrijdags met de fysio in Kronenberg afgesproken dat Peter daar gaat beginnen. Er wordt hier een groepsfysio gegeven voor mensen met een CVA/NAH, deze mensen geven elkaar steun en leren veel van elkaar.Gaan we komende maandag kennis maken.
s Middags moest ik Peters arm scheren, want die werd woensdag ingetapet, en moest "haarvrij"zijn.
Woensdagmorgen nog een extra rijles en ook deze keer ging het goed, dus het hoopvlammetje werd steeds groter. Ik had het erg druk deze dag, maar ach het zonnetje scheen en alles liep lekker. In de late middag was de afspraak bij de nieuwe fysio en Wil ging mee. Na een uurje waren ze terug en was het been en de arm/hand ingetapet. Ja kei spannend of dit gaat lukken. De vingers zijn in ieder geval heel ontspannen en de hand is minder in de kramp. Erg hoopvol!!!
Donderdagmorgen naar het afasiecentrum en Peter wilde alleen smorgens gaan zodat hij smiddags kon rusten en in ieder geval goed uitgerust aan de rijtoets kon beginnen. Ik vond het allemaal verschrikkelijk spannend. ik geloof niet dat ik ooit zo zenuwachtig ben geweest. Ja wat mag je verwachten....Hoe streng zijn ze en wat is reeel.
Vrijdagmorgen vertrokken we om half 10 richting Blerick, het zonnetje scheen en het beloofde een prachtige dag te worden....Peter was helemaal niet zenuwachtig en had zoiets van we zien wel.... en als het vandaag niet lukt, ja dan de volgende keer.
Net voor half 11 kwam de examinator en werden er wat instructies gegeven en reden ze weg. Ik ging met Matje naar binnen om een kop koffie te drinken, en werd het een en ander verteld. Er waren deze morgen al 2 kandidaten volledig afgewezen. Oeps, kan dat ook al?? Jazeker, maar Matje was er van overtuigd dat dit bij Peter niet zo zou zijn, ja hoe streng zijn ze, wat betreft de aanwijzingen geven. Hoe snel moet je het kunnen??? Maar Peters technische rijvaardigheid is helemaal prima, dus.... afwachten. Ze bleven lang weg, maar volgens Matje een goed teken.
Eindelijk.. na bijna 3 kwartier waren ze terug. Ik kon er nog niets uit opmaken. Matje en ik moesten bij de examinator in de auto komen.
TJA tja, ik vind het deze keer nog net niet voldoende...ik zou zeggen voor 80% geslaagd. Ik vroeg of Peter fouten had gemaakt. Nee eigenlijk niet.... nee hij rijdt goed, geen problemen, alleen als hij helemaal alleen in de auto zou rijden en er is een wegomleiding of hij dan snel genoeg de borden ziet waar hij heen moet...... Nou dat was voor mij een afknapper... want hoeveel mensen rijden dan niet verkeerd!!! Maar hij dacht wel dat Peter dit met een paar extra lessen wel zou kunnen leren, dus hij hoopte ons over een aantal weken terug te zien en dan zou het vast wel lukken.
Peter was er heel gelaten onder, ja natuurlijk was het jammer, maar over een paar weken gaat het wel lukken. Ik mag het in ieder geval nog een keer proberen.
We liepen terug naar de auto en ik belde Steef,Lon en Claudi. Ja ook teleurgesteld en jammer hebben we geen feestje vandaag, ja want daar hadden we achter de schermen alles voor geregeld en nu moesten we weer alles afbellen. Bale.. Mijn humeur zakte behoorlijk onder het nulpunt en kon er vrijdag de positiviteit niet van inzien. Totdat ik het berichtje van Hein las. Hein die een jaar geleden schreef dat hij echt niet meer durfde te rijden en nu komende maandag toch zijn eerste rijles gaat nemen. Geinspireerd door Peter. Ja Klasse. Hein we wensen je heel veel succes!!
Zaterdagmorgen moesten we naar John de podoloog voor de zooltjes, in beide schoenen zit nu een steunzool en de rechtervoet komt hierdoor nog rechter te staan. Ja het loopje wordt nog beter. De linker zool vond Peter maar niks, die knelde en dat is wennen, maar rechts.... ja dat bedoelde hij al 2 jaar, zo moest de voet staan. Vanuit Baarlo zijn we naar Venlo gereden en vervolgens van Venlo naar Blerick over de autobaan. Vrijdagmiddag waren we aan het napraten met Robert en we concludeerden dat Peter (en wij ook) nooit op dat stuk autobaan komen wat Peter met de toets moest rijden. We gaan nooit over de autobaan van Venlo naar Blerick en dat je dan eerst Maastricht moet volgen en later Venlo-West, want voor Peter is Venlo-West iets raars en Blerick gewoon, maar dat staat niet op de borden. Dus dat nu maar eens met hem gedaan en dat hij in alle rust op de borden kon kijken, en het was net of het kwartje viel, zit dat hier zo in mekaar!!! s Avonds in bed begon hij allemaal liedjes te zingen, nee hoor hij had geen alcohol op, maar was heel vrolijk
Ja en dan de vingertjes..... die stonden vanmorgen heel mooi, zo ontspannen, zo soepel, we hebben het balletje erbij gepakt en nu moet hij roloefeningen er mee gaan doen.Na het ontbijt gingen we naar buiten om het 10 minuten rondje te gaan doen, ja hoor helemaal zonder stok, gewoon net als jij en ik, en weer een stukje verder. Klasse!! Ja en dan is er toch een grote glimlach deze week......
SOMS IS JE BLIJDSCHAP
DE OORZAAK VAN JE GLIMLACH
MAAR SOMS KAN JE GLIMLACH
DE OORZAAK VAN JE BLIJDSCHAP ZIJN
Veel liefs Marlies
JAMMMMMMERRR.......Net niet!!!!
Einde Bericht..... Nee hoor!!!
Maandagmorgen stond er weer een rijles op het programma en ik bracht Peter naar Venlo en de rijinstructeur zou hem via Sevenum terug naar huis laten rijden. Het had heel goed gegaan, alleen het "kleine"euvel van de borden lezen. Snel lezen en dan de weg weten, maar Matje wist niet hoe streng ze hier op zouden zijn. Dus afwachten.
Maandagniddag wilden we ons 10 minutenloopje doen en ik hield stok voor Peter zodat hij hem met twee handen kon vastpakken, Nee, zonder stok. Helemaal zonder stok??? Ja proberen. En hij liep, oh hij liep zo netjes, tot bijna aan het aspergeveld. Toen wilde hij de stok en ik moest terug gaan om de handschoenen te halen en over het aspergesveld gaan lopen. En zowaar, ik vond de eerste asperges van het nieuwe seizoen.
Dinsdagmorgen ging Wil met Peter voor de laatste keer naar de fysio in Baarlo, we hadden vrijdags met de fysio in Kronenberg afgesproken dat Peter daar gaat beginnen. Er wordt hier een groepsfysio gegeven voor mensen met een CVA/NAH, deze mensen geven elkaar steun en leren veel van elkaar.Gaan we komende maandag kennis maken.
s Middags moest ik Peters arm scheren, want die werd woensdag ingetapet, en moest "haarvrij"zijn.
Woensdagmorgen nog een extra rijles en ook deze keer ging het goed, dus het hoopvlammetje werd steeds groter. Ik had het erg druk deze dag, maar ach het zonnetje scheen en alles liep lekker. In de late middag was de afspraak bij de nieuwe fysio en Wil ging mee. Na een uurje waren ze terug en was het been en de arm/hand ingetapet. Ja kei spannend of dit gaat lukken. De vingers zijn in ieder geval heel ontspannen en de hand is minder in de kramp. Erg hoopvol!!!
Donderdagmorgen naar het afasiecentrum en Peter wilde alleen smorgens gaan zodat hij smiddags kon rusten en in ieder geval goed uitgerust aan de rijtoets kon beginnen. Ik vond het allemaal verschrikkelijk spannend. ik geloof niet dat ik ooit zo zenuwachtig ben geweest. Ja wat mag je verwachten....Hoe streng zijn ze en wat is reeel.
Vrijdagmorgen vertrokken we om half 10 richting Blerick, het zonnetje scheen en het beloofde een prachtige dag te worden....Peter was helemaal niet zenuwachtig en had zoiets van we zien wel.... en als het vandaag niet lukt, ja dan de volgende keer.
Net voor half 11 kwam de examinator en werden er wat instructies gegeven en reden ze weg. Ik ging met Matje naar binnen om een kop koffie te drinken, en werd het een en ander verteld. Er waren deze morgen al 2 kandidaten volledig afgewezen. Oeps, kan dat ook al?? Jazeker, maar Matje was er van overtuigd dat dit bij Peter niet zo zou zijn, ja hoe streng zijn ze, wat betreft de aanwijzingen geven. Hoe snel moet je het kunnen??? Maar Peters technische rijvaardigheid is helemaal prima, dus.... afwachten. Ze bleven lang weg, maar volgens Matje een goed teken.
Eindelijk.. na bijna 3 kwartier waren ze terug. Ik kon er nog niets uit opmaken. Matje en ik moesten bij de examinator in de auto komen.
TJA tja, ik vind het deze keer nog net niet voldoende...ik zou zeggen voor 80% geslaagd. Ik vroeg of Peter fouten had gemaakt. Nee eigenlijk niet.... nee hij rijdt goed, geen problemen, alleen als hij helemaal alleen in de auto zou rijden en er is een wegomleiding of hij dan snel genoeg de borden ziet waar hij heen moet...... Nou dat was voor mij een afknapper... want hoeveel mensen rijden dan niet verkeerd!!! Maar hij dacht wel dat Peter dit met een paar extra lessen wel zou kunnen leren, dus hij hoopte ons over een aantal weken terug te zien en dan zou het vast wel lukken.
Peter was er heel gelaten onder, ja natuurlijk was het jammer, maar over een paar weken gaat het wel lukken. Ik mag het in ieder geval nog een keer proberen.
We liepen terug naar de auto en ik belde Steef,Lon en Claudi. Ja ook teleurgesteld en jammer hebben we geen feestje vandaag, ja want daar hadden we achter de schermen alles voor geregeld en nu moesten we weer alles afbellen. Bale.. Mijn humeur zakte behoorlijk onder het nulpunt en kon er vrijdag de positiviteit niet van inzien. Totdat ik het berichtje van Hein las. Hein die een jaar geleden schreef dat hij echt niet meer durfde te rijden en nu komende maandag toch zijn eerste rijles gaat nemen. Geinspireerd door Peter. Ja Klasse. Hein we wensen je heel veel succes!!
Zaterdagmorgen moesten we naar John de podoloog voor de zooltjes, in beide schoenen zit nu een steunzool en de rechtervoet komt hierdoor nog rechter te staan. Ja het loopje wordt nog beter. De linker zool vond Peter maar niks, die knelde en dat is wennen, maar rechts.... ja dat bedoelde hij al 2 jaar, zo moest de voet staan. Vanuit Baarlo zijn we naar Venlo gereden en vervolgens van Venlo naar Blerick over de autobaan. Vrijdagmiddag waren we aan het napraten met Robert en we concludeerden dat Peter (en wij ook) nooit op dat stuk autobaan komen wat Peter met de toets moest rijden. We gaan nooit over de autobaan van Venlo naar Blerick en dat je dan eerst Maastricht moet volgen en later Venlo-West, want voor Peter is Venlo-West iets raars en Blerick gewoon, maar dat staat niet op de borden. Dus dat nu maar eens met hem gedaan en dat hij in alle rust op de borden kon kijken, en het was net of het kwartje viel, zit dat hier zo in mekaar!!! s Avonds in bed begon hij allemaal liedjes te zingen, nee hoor hij had geen alcohol op, maar was heel vrolijk
Ja en dan de vingertjes..... die stonden vanmorgen heel mooi, zo ontspannen, zo soepel, we hebben het balletje erbij gepakt en nu moet hij roloefeningen er mee gaan doen.Na het ontbijt gingen we naar buiten om het 10 minuten rondje te gaan doen, ja hoor helemaal zonder stok, gewoon net als jij en ik, en weer een stukje verder. Klasse!! Ja en dan is er toch een grote glimlach deze week......
SOMS IS JE BLIJDSCHAP
DE OORZAAK VAN JE GLIMLACH
MAAR SOMS KAN JE GLIMLACH
DE OORZAAK VAN JE BLIJDSCHAP ZIJN
Veel liefs Marlies
-
17 April 2011 - 13:38
Marie-louise:
Dans met je hart, en je voeten zullen volgen.
Ja Peter en Marlies natuurlijk, ga lekker verder, elke stap voorwaarts is er een en met die 80 % zit hij al dik over de helft, het komt allemaal wel
Met jullie positieve instelling kom je zeker ver
groetjes
Marie-louise -
17 April 2011 - 19:45
Hein Oet Wiëert:
Ondanks het net niet van vrijdag zijn er weer genoeg zonnestralen te zien in dit verslag, Zowel letterlijk en figuurlijk. Ja dankzij jullie inspiratie probeer ik het morgen(maandag) ook in een auto en dat kriebelt toch wel. Ik ben benieuwd wat de rijinstructeur zegt maar ik heb er wel vertrouwen in. Gelukkig kom ik niet snel richting Grashoek dus jullie kunnen gerust zijn. Ik ben anderzijds weer benieuwd hoe de gezamelijke fysio is. Vooral het samen met lotgenoten zijn vond en vindt ik heel boeiend. Hier in Weert hebben wij café Brein en dat is voor mij de avond van de maand. Als ik het niet vergeet ga ik in het vervolg bij reacties het thema, tijd en datum noemen. Het is trouwens in Maasbracht en Roermond ook. Ook voor evt partners en familieleden kan het heel interessant zijn.
Voor deze week weer sterkte met alles wat er staat en gaat gebeuren. Maak er een mooie aanloop naar Pasen van -
17 April 2011 - 21:21
Wil En Marian:
Jammer, maar met jullie doorzettingsvermogen gaat het zeker lukken!
Groetjes, Wil en Marian. -
18 April 2011 - 08:03
Claud:
Mam, je vergeet iets heel belangrijks ( voor ons in ieder geval dan... )
Afgelopen vrijdag was toch ook een goede dag want wij hebben de 20-weken echo gehad en alles wat goed met onze kleine mup! T bewoog volop wat soms lastig werd om alles goed in beeld te krijgen! Maar de kleine spruit doet t goed en hopen dat t zo goed blijft doen!!
Groetjes -
18 April 2011 - 10:43
Christel:
Jammer is het zeker. Maar dit is niet het einde. Er komt weer een kans.
En een feestje uiteraard. Eens gaat het lukken. Het lopen gaat beter. De hand bewegen gaat vooruit. Jullie tweede kleinkind, doet het uitstekend. Em met z'n allen blijven we positief. Elke dip kom je te boven. Ook deze. Hou je haaks en op naar het aspergeseizoen. Het water loopt me nou al in de mond.
Hein oet Wieërt: veel succes met je eerste rijles. -
18 April 2011 - 15:41
Hein Oet Wiëert:
Mijn rijïnstructeur vanmiddag zag geen belemmeringen dus ga ik ook het traject in om mijn rijbewijs te verlengen. Ik had voldoende lef en vertrouwen alhoewel ik merkte dat het op het einde van de les moeilijker werd maar dat had ik verwacht. Ook ik kan het nog en dank aan Peter die mij over de drempel heeft geholpen. Straks kan ik eens op bezoek gaan met de auto in Grashoek. Tuut Tuut Tuut. Ps Dank voor alle steun -
19 April 2011 - 07:24
Stefan:
Hoi Marlies & Co!
Ik vind het nog steeds heel fijn jullie vorderingen te lezen, met al die heftige en hoopvolle vechtemoties. Dat klinkt echt sterk - en die vooruitgang... Wat een kerel. Je doet het goed Marlies!!
Veel liefs aan mijn nichtjes ook en geniet van de zwangerschappen en het nieuwe huis.
Groeten uit de polder,
Stefan (en Ilona) -
19 April 2011 - 20:40
Nelly:
Halloooo Marlies & Peter, wat fijn dat Peter toch de mogelijkheid krijgt om af te rijden. SUPER toch!!!! Veel succes met de laatste 20 % zullen we maar zeggen, het gaat vast en zeker lukken.............. Nog even wachten met een feestje bouwen. Geweldig dat Hein geinspireerd is door jullie enthousiatme... Wat een site allemaal te weeg kan brengen. Mensen ga er voor!!! Voor jullie allen nog een fijne week en heerlijke PAASDAGEN.... Geniet ervan met dit weertje. Doei........... Veel liefs Jan & Nelly.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
