Spannend... ontspannen
Door: marlies
Blijf op de hoogte en volg Peter
16 Oktober 2011 | Nederland, Grashoek
Hallo lieve mensen,
Ja soms is het moeilijk om een titel te bedenken die het verhaal dekt, ja en deze kun je tweeerlei uitleggen...
Maandagmorgen gingen we samen naar de fysio in Kronenberg, samen weer een dansje gemaakt, en veel gelachen, ja de vooruitzichten waren goed voor deze week, paar daagjes er tussen uit, lekker naar Steef en Robert op de Kempervennen... We reden terug, Peter reed en daar ging mijn mobiel, Steef.... oh zal nog wel effe iets te regelen zijn voor hun vakantie. Haar stem klonk erg gedrukt.... het ging niet goed met Frans, met grote spoed naar het ziekenhuis Venlo en de kinderen moesten zo spoedig mogelijk komen.. We schrokken enorm. De toestand was kritiek. Wat er precies aan de hand was, wisten ze niet, maar druk op de hersenen, uitvalsverschijnselen.. CVA?? Frans werd naar Maastricht gebracht en de kinderen moesten daar ook heen komen. Vol ongeloof reden Peter en ik naar huis....de hele film van Peter speelde door mijn hoofd!! Steef kwam met Pierke naar ons en Claudi met Joep, ja en daar zaten we dan, te wachten op nieuwe berichten uit Maastricht, of Steef ook naar Maastricht moest, we wisten het niet. Tegen 6 uur kregen we bericht dat Frans geopereerd was en er vocht uit de hersenen was gehaald, en de toestand stabiel was. Later op de avond kregen we bericht dat Frans geen uitvalsverschijnselen meer had en dat het naar omstandigheden goed ging! Poeh wat een dag!!
De vakantie van Steef en Robert werd in ieder geval een dag uitgesteld en zouden dinsdag opnieuw de situatie bekijken.
Dinsdagmorgen om 10.00 uur weer goede berichten en Steef en Robert besloten om naar de Kempervennen in Valkenswaard te gaan, ja en of wij dan ook maar gelijk kwamen, zodat dat zij in geval van nood direct naar Maastricht konden. Ik was er eigenlijk van uit gegaan dat het allemaal niet door zou gaan, dus in een mum van tijd koffer gepakt en hup, wij ook naar de Kempervennen. Ze hadden een prachtig huisje speciaal voor kinderen, en alles zat erin. Na het middagslaapje van Peter en Pierke liepen we naar het centrum, en hebben we alles bekeken en lekker gegeten. Tegen 19.00 uur waren we weer terug in het huisje en hebben we nog heel veel zitten praten. Maar gingen op tijd naar bed, we waren allemaal erg moe!!!
Woensdagmorgen gingen we zwemmen, ja Pierke voor de eerste keer en wij waren ook al meer als 4 jaar niet meer in een Center parcs geweest. Dus maar eens kijken hoe dat ging.... De rolstoel mee, omkleden in een grote ruimte, maar dat ging goed, ja toen moesten we met de rolstoel door een waterbadje.. helaas dat ging niet. Badmeester gevraagd en via via, grote omweg, kleine deur, waren we toch aan de goede kant gekomen. We zagen Pierke in het kleine bad, maar dit vond hij niet zo leuk!! Water een beetje koud!! Dus ook niks voor Peter. We besloten om naar het Bubblebad te gaan. Ja dat was in ieder geval lekker warm, Pierke lag te genieten. Ja hoe krijgen we Peter hierin.?? Het waren nogal diepe treden, 2 treetjes af en dan gaan zitten. Ja.. daar zaten we dan, te genieten, samen van ons kleine manneke, dat we er toch bij kunnen zijn!!!
Na het zwemmen samen geluncht en vertrokken Steef en Robert naar Maastricht, Peter en Pierke een middagslaapje en ik genoot van de rust, het tikken van de regen en lag heerlijk op de bank te soezen. Na ruim 2 uur werd Pierke wakker en gingen we samen Peter wakker maken. Ja en dat is een feest!! Ik leg Pierke dan bij Peter in bed en dan voelt hij zich gelijkwaardig. Peter zingt dan liedjes en "verzint" terplekke allerlei rijmpjes en spelletjes, zo lief zo grappig.
Pierke kreeg zijn groentehapje en als hij dan in het wipstoeltje zit kan Peter hem dat geven, en dat gaat supergoed, want ons Pierke lust alles en doet het mondje als een hongerig vogeltje open!!! Steef en Robert waren met enige filevertraging tegen half 5 weer terug en na een kop koffie gingen we naar het centrum om te eten. Ja en toen moesten wij al weer naar huis.. Jammer maar het waren ondanks een valse start hele fijne dagen. Peter wilde perse zelf naar huis rijden. Ik dacht dat hij hiervoor te moe zou zijn, nee hoor!! Ongekend hoe goed hij kan autorijden, ja ook in het donker, ook als het pijpestelen regent!!!SUPER!!
Donderdagmorgen weer naar de fysio, en ik ging naar Sevenum boodschappen doen.Toen ik terug kwam, kwam Jos(fysiotherapeut) nog even bij de auto staan, dat het zo supergoed met Peter gaat en dat er zoveel vooruitgang wordt gehaald. We hadden het nog even over het electroapparaatje en dat hier nog heel veel winst is te behalen!!
Vrijdagmorgen zwemmen met John, en ze hadden zo ongeveer een privezwembad gehad.
s Middags was het prachtig weer en hebben we samen in de tuin gewerkt, Peter grasmaaien en ik de oude, dorre planten eruit gehaald en heel veel onkruid opgeruimd, ja het voelde zo goed, en dat Peter dan een poosje bij me komt staan, en vraagt of ik de courgette plant heb opgeruimd en de laatste soepbonen heb geplukt.. de petatte er allemaal uit zijn... en we nog 3 x koolrabi kunnen eten... Ja dat was een jaar geleden wel even anders....
Zaterdagmorgen naar de fysiopraktijk om te tapen.. en electrotherapie...
weer een goed gesprek met Ton, ja die electrotherapie, het masseert en activeert de spieren en zorgt voor een betere doorbloeding, ja we konden het apparaatje ook mee naar huis nemen, Ton zou me leren hoe het aan te sluiten en dan konden we het iedere dag 10 tot 15 minuten thuis doen.
Poeh, ik vond het nogal wat, jammer dat Wil er niet bij was...... maar Peter was heel resoluut.. we nemen het mee en jij kunt dat wel!!! Ton tapete Peters hand, vingers en been nog, de uitleg van het apparaatje volgde en zo gingen we weer naar huis!!
s Middags Pierkes bedje nog een keer geverfd, terwijl Peter het laatste stukje gras maaide.Claudi smste of ik naar het volleyen kwam kijken want zij was er ook met Joep, en ja hoor ook nog even naar de ankerplaats, van het volleyen heb ik niet heel veel gezien, want Joep bleef maar lachen, en dat was zo lief!!!
Ja en vanmorgen moesten we dan zelf de electrotherapie gaan toepassen.. en inderdaad het was niet moeilijk, Peter lag lekker in zijn stoel en ik plakte de electrodes op zijn arm, hand vingers. Ik plaatste er ook eentje bij de duim, en dan de "golfbewegingen" aan zetten. Na een paar minuten riep Peter, kom eens kijken... en ja hoor daar ging de duim steeds op en neer, ja en dat is dan de clou, de spieren masseren, bewegen en dat dan de hersenen het sein gaan overnemen... ben benieuwd!!!SPANNEND!!!
VIND DE EENHEID IN WANORDE
VIND DE HARMONIE IN TWEEDRACHT
TE MIDDEN VAN DE MOEILIJKHEID
SCHUILT DE MOGELIJKHEID
Veel liefs Marlies
Ja soms is het moeilijk om een titel te bedenken die het verhaal dekt, ja en deze kun je tweeerlei uitleggen...
Maandagmorgen gingen we samen naar de fysio in Kronenberg, samen weer een dansje gemaakt, en veel gelachen, ja de vooruitzichten waren goed voor deze week, paar daagjes er tussen uit, lekker naar Steef en Robert op de Kempervennen... We reden terug, Peter reed en daar ging mijn mobiel, Steef.... oh zal nog wel effe iets te regelen zijn voor hun vakantie. Haar stem klonk erg gedrukt.... het ging niet goed met Frans, met grote spoed naar het ziekenhuis Venlo en de kinderen moesten zo spoedig mogelijk komen.. We schrokken enorm. De toestand was kritiek. Wat er precies aan de hand was, wisten ze niet, maar druk op de hersenen, uitvalsverschijnselen.. CVA?? Frans werd naar Maastricht gebracht en de kinderen moesten daar ook heen komen. Vol ongeloof reden Peter en ik naar huis....de hele film van Peter speelde door mijn hoofd!! Steef kwam met Pierke naar ons en Claudi met Joep, ja en daar zaten we dan, te wachten op nieuwe berichten uit Maastricht, of Steef ook naar Maastricht moest, we wisten het niet. Tegen 6 uur kregen we bericht dat Frans geopereerd was en er vocht uit de hersenen was gehaald, en de toestand stabiel was. Later op de avond kregen we bericht dat Frans geen uitvalsverschijnselen meer had en dat het naar omstandigheden goed ging! Poeh wat een dag!!
De vakantie van Steef en Robert werd in ieder geval een dag uitgesteld en zouden dinsdag opnieuw de situatie bekijken.
Dinsdagmorgen om 10.00 uur weer goede berichten en Steef en Robert besloten om naar de Kempervennen in Valkenswaard te gaan, ja en of wij dan ook maar gelijk kwamen, zodat dat zij in geval van nood direct naar Maastricht konden. Ik was er eigenlijk van uit gegaan dat het allemaal niet door zou gaan, dus in een mum van tijd koffer gepakt en hup, wij ook naar de Kempervennen. Ze hadden een prachtig huisje speciaal voor kinderen, en alles zat erin. Na het middagslaapje van Peter en Pierke liepen we naar het centrum, en hebben we alles bekeken en lekker gegeten. Tegen 19.00 uur waren we weer terug in het huisje en hebben we nog heel veel zitten praten. Maar gingen op tijd naar bed, we waren allemaal erg moe!!!
Woensdagmorgen gingen we zwemmen, ja Pierke voor de eerste keer en wij waren ook al meer als 4 jaar niet meer in een Center parcs geweest. Dus maar eens kijken hoe dat ging.... De rolstoel mee, omkleden in een grote ruimte, maar dat ging goed, ja toen moesten we met de rolstoel door een waterbadje.. helaas dat ging niet. Badmeester gevraagd en via via, grote omweg, kleine deur, waren we toch aan de goede kant gekomen. We zagen Pierke in het kleine bad, maar dit vond hij niet zo leuk!! Water een beetje koud!! Dus ook niks voor Peter. We besloten om naar het Bubblebad te gaan. Ja dat was in ieder geval lekker warm, Pierke lag te genieten. Ja hoe krijgen we Peter hierin.?? Het waren nogal diepe treden, 2 treetjes af en dan gaan zitten. Ja.. daar zaten we dan, te genieten, samen van ons kleine manneke, dat we er toch bij kunnen zijn!!!
Na het zwemmen samen geluncht en vertrokken Steef en Robert naar Maastricht, Peter en Pierke een middagslaapje en ik genoot van de rust, het tikken van de regen en lag heerlijk op de bank te soezen. Na ruim 2 uur werd Pierke wakker en gingen we samen Peter wakker maken. Ja en dat is een feest!! Ik leg Pierke dan bij Peter in bed en dan voelt hij zich gelijkwaardig. Peter zingt dan liedjes en "verzint" terplekke allerlei rijmpjes en spelletjes, zo lief zo grappig.
Pierke kreeg zijn groentehapje en als hij dan in het wipstoeltje zit kan Peter hem dat geven, en dat gaat supergoed, want ons Pierke lust alles en doet het mondje als een hongerig vogeltje open!!! Steef en Robert waren met enige filevertraging tegen half 5 weer terug en na een kop koffie gingen we naar het centrum om te eten. Ja en toen moesten wij al weer naar huis.. Jammer maar het waren ondanks een valse start hele fijne dagen. Peter wilde perse zelf naar huis rijden. Ik dacht dat hij hiervoor te moe zou zijn, nee hoor!! Ongekend hoe goed hij kan autorijden, ja ook in het donker, ook als het pijpestelen regent!!!SUPER!!
Donderdagmorgen weer naar de fysio, en ik ging naar Sevenum boodschappen doen.Toen ik terug kwam, kwam Jos(fysiotherapeut) nog even bij de auto staan, dat het zo supergoed met Peter gaat en dat er zoveel vooruitgang wordt gehaald. We hadden het nog even over het electroapparaatje en dat hier nog heel veel winst is te behalen!!
Vrijdagmorgen zwemmen met John, en ze hadden zo ongeveer een privezwembad gehad.
s Middags was het prachtig weer en hebben we samen in de tuin gewerkt, Peter grasmaaien en ik de oude, dorre planten eruit gehaald en heel veel onkruid opgeruimd, ja het voelde zo goed, en dat Peter dan een poosje bij me komt staan, en vraagt of ik de courgette plant heb opgeruimd en de laatste soepbonen heb geplukt.. de petatte er allemaal uit zijn... en we nog 3 x koolrabi kunnen eten... Ja dat was een jaar geleden wel even anders....
Zaterdagmorgen naar de fysiopraktijk om te tapen.. en electrotherapie...
weer een goed gesprek met Ton, ja die electrotherapie, het masseert en activeert de spieren en zorgt voor een betere doorbloeding, ja we konden het apparaatje ook mee naar huis nemen, Ton zou me leren hoe het aan te sluiten en dan konden we het iedere dag 10 tot 15 minuten thuis doen.
Poeh, ik vond het nogal wat, jammer dat Wil er niet bij was...... maar Peter was heel resoluut.. we nemen het mee en jij kunt dat wel!!! Ton tapete Peters hand, vingers en been nog, de uitleg van het apparaatje volgde en zo gingen we weer naar huis!!
s Middags Pierkes bedje nog een keer geverfd, terwijl Peter het laatste stukje gras maaide.Claudi smste of ik naar het volleyen kwam kijken want zij was er ook met Joep, en ja hoor ook nog even naar de ankerplaats, van het volleyen heb ik niet heel veel gezien, want Joep bleef maar lachen, en dat was zo lief!!!
Ja en vanmorgen moesten we dan zelf de electrotherapie gaan toepassen.. en inderdaad het was niet moeilijk, Peter lag lekker in zijn stoel en ik plakte de electrodes op zijn arm, hand vingers. Ik plaatste er ook eentje bij de duim, en dan de "golfbewegingen" aan zetten. Na een paar minuten riep Peter, kom eens kijken... en ja hoor daar ging de duim steeds op en neer, ja en dat is dan de clou, de spieren masseren, bewegen en dat dan de hersenen het sein gaan overnemen... ben benieuwd!!!SPANNEND!!!
VIND DE EENHEID IN WANORDE
VIND DE HARMONIE IN TWEEDRACHT
TE MIDDEN VAN DE MOEILIJKHEID
SCHUILT DE MOGELIJKHEID
Veel liefs Marlies
-
16 Oktober 2011 - 14:36
Lonn:
He, ben ik de eerste? Uiteindelijk is het toch een lekker weekje geweest... Electrotherapie, ik had t nog niet gehoord... Maar het klinkt wel goed! Hopelijk levert t weer wat op! Geniet nog van het laatste mooie dagje!
xx Lonn -
16 Oktober 2011 - 15:40
Theo En Sylvia:
Jullie hebben weer een drukke week achter de rug.
Fijn dat het nog zo goed vooruitgaat,Peter!
Groetjes
Theo en Sylvia -
16 Oktober 2011 - 16:24
Christel:
Marlies,wat kan jij nou niet? Nou ook al zelf fysiotherapie geven. Je bent toch wel echt geweldig. Het zwaaien van Peter begint er al aardig op te lijken. Dat hebben we met eigen ogen gezien. Ongelooflijk. Maar waar!! Met wat extra stroomstoten erbij, gaat het elke dag een tikkeltje beter. Ja mensen, nog steeds BETER. Het ga jullie goed. En ook heel veel beterschap voor Frans. -
16 Oktober 2011 - 17:50
Ria En W,iel:
Hoi Marlies en Peter,
Wat een week weer, maar fijn dat jullie ook een paar daagjes met je kleinkind konden genieten, Jammer dat Frans steeds weer wat voor de kiezen krijgt, lijkt toch ook wel een keer genoeg,Maar zoals jullie ook weten we hebben niets te kiezen.Fijn dat t toch steeds weer vooruit gaat en jij ook steeds nieuwe dingen mag doen. en zo zie je maar moeilijkheid maakt je sterk. beterschap voor Frans en sterkte en succes voor jullie, groetjes en liefs van ons -
16 Oktober 2011 - 19:31
Steef:
We hebben inderdaad heerlijk genoten op onze vakantie, ondanks het slechte bericht op maandagmorgen van Frans... De dagen die volgden waren gezellig en we vonden het super dat jullie er bij waren! Doen we vaker!!
Xxx -
19 Oktober 2011 - 07:30
Hein Oet Wieërt:
Normaal kijk ik eerder naar jullie verslag maar ik had deze keer een raar gevoel. Had het idee dat er iets gebeurd zou zijn en zeker als er hersenen bij betrokken zijn. Dan is het net of er iemand met een moker op mijn kop beukt omdat ik zoiets -als ervaringsdeskundige- niemand gun. Het fijne was deze keer dat het nu dus al begin vorige week gebeurd is en dat de berichten positief zijn. Ik wens Frans goede beterschap en alle betrokkenen heel veel sterkte.
Verder wens ik jullie weer een fijne week en geniet net als afgelopen week van alles en iedereen.
En inderdaad Marlies, jij kan heel veel zoals Christel schrijft en het zou mij zelfs niks verwonderen als jij de paus zelfs zou kunnen vervangen. Hahaha -
19 Oktober 2011 - 10:01
Thea En Jan:
Wij zijn er nog naar even heel druk.
Hoi jullie TAAI.
Heel veel groetjes uit reuver
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
