SCHOENEN........je krijgt er een punthoofd van...
Door: marlies
Blijf op de hoogte en volg Peter
27 Juni 2010 | Nederland, Grashoek
Hallo lieve mensen
Ja hoor het is weer zover...DE SCHOENEN.
Nadat we vorige zondag met het hele gezin gewokt hadden en wat bijzonder gezellig was, moest ik maandagmorgen gelijk de schoenmaker bellen... Gelukkig konden we er s middags meteen terecht en ging Herman met Peter mee naar Tegelen,zelf had ik geen tijd omdat we de laatste keer moesten sorteren en er nogal wat mensen kwamen voor asperges. Gelukkig had Herm meteen tijd en vind Peter het erg fijn om met hem samen te gaan. Schoenmaker Frank was er niet, wel Dirk en ene Jos. Al gauw genoeg belde Herm mij, wat ze moesten doen... de podotherapeut constateerde een ingegroeide nagel en wilde in de nagel gaan snijden... Maar Willemien de pedicure had zaterdag nog gezegd dat het absoluut geen ingegroeide nagel was... Peter wilde ook niet dat deze podotherapeut hem behandelde. hij wilde alleen dat de schoenen 2 mm breder werden gemaakt, dus de schoenen daargelaten en weer naar huis. De discussie ging erover of de schoenen nu wel of niet een paar mm smaller waren als het proefmodel. Ja wat is wijsheid!! Het is Peters gevoel en die heeft de schoenen aan en moet er ook nog goed op lopen, en als hij zegt dat ze te smal zijn en daardoor de teen ontstoken raakt, denk ik dat Peter gelijk heeft en moeten ze de schoenen toch een paar mm breder maken....Maar dat schijnt nu heel moeilijk te zijn voor de deskundigen...
Dinsdagmorgen gelijk Tunne onze eigen podotherapeut gebeld en daar konden we woensdag terecht. De teen bleef de hele dag irriteren en pijnlijk en daardoor deed zijn hele rechterkant weer pijn. Opmerkelijk daar had hij de laatste weken, zo vanaf begin april, niet meer over geklaagd, vanaf dat de voeten helemaal in orde waren was zijn rechterkant nauwelijks nog pijnlijk. Ja dat valt nu weer op, dat hij daar over klaagt...
Een zielig hoopje mens zat de hele dag maar in de stoel, beetje verdrietig en futloos, ja en dan kun je wel raden hoe mijn gemoedstoestand is... Boos, verdrietig en moedeloos. Gelukkig kon ik s avonds weer gaan lopen met Willemien en mijn verhaal kwijt.
Woensdagmorgen ging Herm weer met Peter naar Tunne, de podotherapeut. Die heeft hem behandelt, pus eruit en niks ingesneden, want het was absoluut geen ingegroeide nagel!!! Peter ook redelijk opgelucht en s avonds gewoon weer zwemmen met John, wat goed had gegaan.
Donderdag de hele dag naar het afasiecentrum waar ze nog veel hadden nagepraat over het uitstapje op de boerderij. Mie was de taxichauffeur en zo had Peter weer een heleboel nieuwtjes. Wel erg moe s avonds.
Vrijdag weer bellen naar de schoenmaker in Tegelen, ja Frank was er zelf en we konden s middags de schoenen weer ophalen. Annemarie ging met ons mee, we gingen gelijk om 1 uur, en dat was misschien niet zo slim, want Peter was erg moe.
Weer een hele discussie over de teen en schoenen, want wat zegt Frank.... het is een ingegroeide nagel....Nee zeiden wij HET IS GEEN INGEGROEIDE NAGEL!! Toen een hele uitleg over tenen en nagels en weet ik wat allemaal, want eerlijk het boeide me op dat moment voor geen ene meter, ik was het zo zat voor deze week...
Peter deed de schoenen aan en werd een beetje boos en verdrietig, want ze voelde nog precies hetzelfde als maandag, ze waren echt niet breder geworden. Hij stond op en liep naar buiten, naar huis naar huis!! Ja daar dropen we af... met een paar schoenen die nog niet goed zijn, Peter doodmoe en ik kei verdrietig. Met een senario in mijn hoofd van de maanden (14 in totaal) rennen naar de podotherapeut, voetjes in de badedas, en slecht kunnen lopen, terwijl we al zo geproefd hebben van goed kunnen lopen en hele mooie voeten hebben. BALE BALE.
Na het middagslaapje nog niet veel verandert en we zaten buiten koffie te drinken, en maar over de schoenen praten, Peter bang voor weer heel veel pijn en ik kei verdrietig... en vooral BOOS!!!
He, hadden we niet nog een paar goede sandalen staan van vorig jaar... die maar eens gezocht en de spalk van januari erbij. Nou die paste in ieder geval in de sandaal, nu nog aan de voeten... YES het paste. Met blote voeten in de sandalen, en Yes hij kon er ook nog op lopen, natuurlijk niet zo mooi als op dichte schoenen... maar nu lag de teen mooi bloot en kan deze eerst goed genezen.
Zo voor even een probleem opgelost..
en dan zit natuurlijk zaterdagmorgen even alles tegen...de audi moest nog worden opgehaald in Beringe want die moest worden gekeurd en ik had het erg druk met een bbq en er kwamen steeds mensen en het schoot allemaal voor geen meter op. Toen wilde Peter het gras gaan maaien en moest ik effe helpen om de opvangbak eraf te halen, en toen.. en toen, knakte er even iets mij..... de auto voor de keuring, das toch mannenwerk.... grasmaaien, dat kun je toch ook wel alleen...in korte tijd huilde ik al mijn verdriet eruit, WAAROM WAAROM!!!
En s avonds moesten we ook nog naar de bbq bij Willemien en John... hoe kreeg ik toch alles klaar.....
Maar toch het lukte en het was een super feest, we hebben enorm genoten, gelachen en gegeten!!! Vaak moest ik terugdenken aan 5 jaar geleden, want toen hadden we op dezelfde loklatie ook zo n superfeest maar wel met een gezonde Peter, maar kon ondanks alles erg genieten van deze avond.
ER IS NIKS MIS MEE
JE EIGEN WEG TE KIEZEN,
ZOLANG JE MAAR NIET VERDWAALT
KIJK EENS WAT VAKER
HOEVER JE AL GEKOMEN BENT
EN NIET HOEVER
JE NOG HEBT TE GAAN.
Veel Liefs Marlies
Ja hoor het is weer zover...DE SCHOENEN.
Nadat we vorige zondag met het hele gezin gewokt hadden en wat bijzonder gezellig was, moest ik maandagmorgen gelijk de schoenmaker bellen... Gelukkig konden we er s middags meteen terecht en ging Herman met Peter mee naar Tegelen,zelf had ik geen tijd omdat we de laatste keer moesten sorteren en er nogal wat mensen kwamen voor asperges. Gelukkig had Herm meteen tijd en vind Peter het erg fijn om met hem samen te gaan. Schoenmaker Frank was er niet, wel Dirk en ene Jos. Al gauw genoeg belde Herm mij, wat ze moesten doen... de podotherapeut constateerde een ingegroeide nagel en wilde in de nagel gaan snijden... Maar Willemien de pedicure had zaterdag nog gezegd dat het absoluut geen ingegroeide nagel was... Peter wilde ook niet dat deze podotherapeut hem behandelde. hij wilde alleen dat de schoenen 2 mm breder werden gemaakt, dus de schoenen daargelaten en weer naar huis. De discussie ging erover of de schoenen nu wel of niet een paar mm smaller waren als het proefmodel. Ja wat is wijsheid!! Het is Peters gevoel en die heeft de schoenen aan en moet er ook nog goed op lopen, en als hij zegt dat ze te smal zijn en daardoor de teen ontstoken raakt, denk ik dat Peter gelijk heeft en moeten ze de schoenen toch een paar mm breder maken....Maar dat schijnt nu heel moeilijk te zijn voor de deskundigen...
Dinsdagmorgen gelijk Tunne onze eigen podotherapeut gebeld en daar konden we woensdag terecht. De teen bleef de hele dag irriteren en pijnlijk en daardoor deed zijn hele rechterkant weer pijn. Opmerkelijk daar had hij de laatste weken, zo vanaf begin april, niet meer over geklaagd, vanaf dat de voeten helemaal in orde waren was zijn rechterkant nauwelijks nog pijnlijk. Ja dat valt nu weer op, dat hij daar over klaagt...
Een zielig hoopje mens zat de hele dag maar in de stoel, beetje verdrietig en futloos, ja en dan kun je wel raden hoe mijn gemoedstoestand is... Boos, verdrietig en moedeloos. Gelukkig kon ik s avonds weer gaan lopen met Willemien en mijn verhaal kwijt.
Woensdagmorgen ging Herm weer met Peter naar Tunne, de podotherapeut. Die heeft hem behandelt, pus eruit en niks ingesneden, want het was absoluut geen ingegroeide nagel!!! Peter ook redelijk opgelucht en s avonds gewoon weer zwemmen met John, wat goed had gegaan.
Donderdag de hele dag naar het afasiecentrum waar ze nog veel hadden nagepraat over het uitstapje op de boerderij. Mie was de taxichauffeur en zo had Peter weer een heleboel nieuwtjes. Wel erg moe s avonds.
Vrijdag weer bellen naar de schoenmaker in Tegelen, ja Frank was er zelf en we konden s middags de schoenen weer ophalen. Annemarie ging met ons mee, we gingen gelijk om 1 uur, en dat was misschien niet zo slim, want Peter was erg moe.
Weer een hele discussie over de teen en schoenen, want wat zegt Frank.... het is een ingegroeide nagel....Nee zeiden wij HET IS GEEN INGEGROEIDE NAGEL!! Toen een hele uitleg over tenen en nagels en weet ik wat allemaal, want eerlijk het boeide me op dat moment voor geen ene meter, ik was het zo zat voor deze week...
Peter deed de schoenen aan en werd een beetje boos en verdrietig, want ze voelde nog precies hetzelfde als maandag, ze waren echt niet breder geworden. Hij stond op en liep naar buiten, naar huis naar huis!! Ja daar dropen we af... met een paar schoenen die nog niet goed zijn, Peter doodmoe en ik kei verdrietig. Met een senario in mijn hoofd van de maanden (14 in totaal) rennen naar de podotherapeut, voetjes in de badedas, en slecht kunnen lopen, terwijl we al zo geproefd hebben van goed kunnen lopen en hele mooie voeten hebben. BALE BALE.
Na het middagslaapje nog niet veel verandert en we zaten buiten koffie te drinken, en maar over de schoenen praten, Peter bang voor weer heel veel pijn en ik kei verdrietig... en vooral BOOS!!!
He, hadden we niet nog een paar goede sandalen staan van vorig jaar... die maar eens gezocht en de spalk van januari erbij. Nou die paste in ieder geval in de sandaal, nu nog aan de voeten... YES het paste. Met blote voeten in de sandalen, en Yes hij kon er ook nog op lopen, natuurlijk niet zo mooi als op dichte schoenen... maar nu lag de teen mooi bloot en kan deze eerst goed genezen.
Zo voor even een probleem opgelost..
en dan zit natuurlijk zaterdagmorgen even alles tegen...de audi moest nog worden opgehaald in Beringe want die moest worden gekeurd en ik had het erg druk met een bbq en er kwamen steeds mensen en het schoot allemaal voor geen meter op. Toen wilde Peter het gras gaan maaien en moest ik effe helpen om de opvangbak eraf te halen, en toen.. en toen, knakte er even iets mij..... de auto voor de keuring, das toch mannenwerk.... grasmaaien, dat kun je toch ook wel alleen...in korte tijd huilde ik al mijn verdriet eruit, WAAROM WAAROM!!!
En s avonds moesten we ook nog naar de bbq bij Willemien en John... hoe kreeg ik toch alles klaar.....
Maar toch het lukte en het was een super feest, we hebben enorm genoten, gelachen en gegeten!!! Vaak moest ik terugdenken aan 5 jaar geleden, want toen hadden we op dezelfde loklatie ook zo n superfeest maar wel met een gezonde Peter, maar kon ondanks alles erg genieten van deze avond.
ER IS NIKS MIS MEE
JE EIGEN WEG TE KIEZEN,
ZOLANG JE MAAR NIET VERDWAALT
KIJK EENS WAT VAKER
HOEVER JE AL GEKOMEN BENT
EN NIET HOEVER
JE NOG HEBT TE GAAN.
Veel Liefs Marlies
-
27 Juni 2010 - 14:23
Marie-louise:
Ja hoor je mag best af en toe boos of verdrietig zijn.
Maar kom op het lukt jullie wel,
denk er aan Je eigenwaarde is de kracht waardoor je gezonde keuzes kunt maken
Geniet van alle kleine en mooie dingen
groetjes
-
27 Juni 2010 - 16:24
Babette:
Je bent nu zo´n sterke vrouw geworden door al deze omstandigheden dat is toch ook wel erg mooi.
xxx
Nou het weekend komt er weer niet van dit jaar denk ik als Fien en Claud niet de 1e week kunnen, of anders eind augustus misschien?? -
27 Juni 2010 - 18:41
Sylvia Janssen-Postm:
Ik weet hoe erg het kan zijn als alles tegenzit!Ik heb ook teen wat niet meewerkt en die ook erg pijn doet en Penders zegt dat ik maar een eksteroog heb.Ondertussen al een jaar pijn en nog niets opgelost.
Je voelt je zo machteloos,dus ik begrijp precies wat je voelt.Het is niet allen een drama voor degene die het overkomt maar ook voor diens partner.
Ik wens je heel veel sterkte toe xxxxxxxxxx -
27 Juni 2010 - 20:32
Hein Oet Wiëert:
Hier wordt ik dus ook zo boos over. Er wordt gepraat dat clienten vooral mondiger moeten zijn maar zodra je mondig wordt dan heb je geen ervaring, je ziet het verkeerd bla, bla, bla en dan nog meer bla. Er wordt gewoon niet geluisterd want de deskundigheid zit bij hun en zeker niet bij de client. Blijf vooral je mond roeren en vooral als je het niet ziet zitten. Ik weet dat het moeilijk is en dat er vaak de energie voor ontbreekt maar als je alles accepteert dan veranderd er zeker niks. In mijn ogen mag je gerust op je gevoel afgaan. In dit geval van je eigen of van die van Peter. Ik ben er van overtuigt dat Peter de deskundige is op dit gebied want het is zijn schoen en zijn voet.
Veel sterkte voor de komende week. Blijf sterk -
28 Juni 2010 - 11:13
Thea-Jan :
Wat weer jammer voor jullie .
wij wensen jullie heel veel strekt,maar we gaan weer door. met ze alle.
Hier een GEDICHT voor iedeen die het wel lezen.
Soms heel even
bekruipt mij het gevoel
dat mensen niet snappen
hoe ik me voel
Voor de buitenwereld iemand
die altijd loopt te stralen
maar niemand ziet
dat ik blijk te verdwalen
Verdwalen in emoties
gevoelens van vreugde en verdriet
die vreugde laat ik zien
maar het verdriet niet
Dus oordeel niet te snel
over iemands vreugde of verdriet
soms is de waarheid anders
dan je aan de buitenkant ziet.
Heel veel groetjes en een dikke kuffel voor jullie, thea.
-
28 Juni 2010 - 12:52
Marlies:
Thea,
dat is precies wat ik bedoel
en hoe ik me soms voel
gelukkig zijn het meestal de vreugde en positieve dingen die overheersen en kan ik toch vaak zeggen
Ik ben een gelukkig mens dat ik dit alles kan en mag doen.
Kus Marlies -
28 Juni 2010 - 20:39
Truus En Herman:
wat weer een tegenslag en verdriet wij denken aan jullie kop op dikke knuffel van ons'. -
30 Juni 2010 - 07:11
Claudi:
De foto's van het uitstapje staan er nu ook op. Ze staan bij dit verslag erbij...
Viel Spass!! -
01 Juli 2010 - 07:14
Hein Oet Wiëert:
Het spat gewoon van de foto`s dat het GENIETEN was met hoofdletters. Wat mooi om te zien. Een stralende Peter en een ook een stralende Marlies. Trouwens fijn dat je nog zo kunt denken als je in je reactie schreef. Blijf dit doen en de wereld ziet er gewoon ondanks de tegenslagen veel beter uit -
02 Juli 2010 - 08:59
Christel:
Die rot bureaucratie ook. Die doktoren en zogenaamde specialisten behandelen eenieder als een standaard geval. Maar ieder mens is uniek. En als Peter nou aangeeft, dat de schoenen niet goed zitten, horen ze daar naar te luisteren. Die lieverd is niet gek hoor, ook al kan hij niet altijd goed uit zijn woorden komen.
Blijven knokken is mijn advies. Als het hun zelf zou overkomen, zouden ze ook anders reageren. Misschien kun je iets met die emotie. Worden die schoenen volledig vergoed of moet je voor dit wanprodukt ook nog zelf wat betalen? Als dit laatste het geval is, zou ik dáár zeker iets mee doen. Wat heb je aan een produkt waar je niet mee vooruit kan? Hou je haaks allemaal. Heel veel sterkte met de volgende knokpartij. Geef niet op. Wij denken aan jullie en leven zeker ook met jullie mee.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
