KRULLENBOL... IJDELTUIT!!!
Door: .
Blijf op de hoogte en volg Peter
20 Augustus 2017 | Duitsland, Oberhausen
Hallo lieve mensen,
Zondagavond na het eten gingen we nog een stukje rondrijden, we hadden de hele dag zo’n beetje binnen gezeten en we wilden er allebei wel eventjes uit. We moesten nog ergens verkeerd bezorgde post in de brievenbus doen en daarna reden we door het bos. Peter wilde graag richting Sevenum rijden, want weet je….. ergens hebben we hier een mestverspreider verkocht…… Ja maar waar en dat was al meer dan 20 jaar geleden… Een weggetje in, een straatje door, nee hier was het niet en zo maar opeens zei Peter ja daar, daar is het !! We reden er langs en toen herkende ik het ook. Maar wat vind ik dat knap van Peter, ja daar kan ik intens van genieten, de blijdschap dat hij het gevonden heeft en het toch nog allemaal weet!! Op de terugweg appte Lonneke, 70 jerrycans gevonden op de Grashoek op de Vliegert, nou dat is nog geen 100 meter bij ons vandaan dus reden we over de Vliegert terug, maar daar was niets te zien. Later appte Claudi dat het bij het zweefvliegveld was, ahs Peter en ik reageerde heel verbaasd, want Peter woont hier al zijn hele leven en ik al bijna 40 jaar, maar nooit geweten dat dat bospad ook Vliegert heette!! Weer wat geleerd!!
Maandagmorgen stond er een afspraak voor Peter bij de kapper gepland en ik ging mee. Anke was heel erg verrast om de flinke bos haar van Peter. Tjonge jonge en wat een krulletjes er allemaal in, heel bijzonder. Anke stelde voor om het niet te kort te knippen , ja en met een Eetje gel erin was het een prachtig krullebolle kapsel . Peter reed weer terug en het leek wel een bezienswaardigheid zoals de mensen naar hem keken, er was ook veel volk op straat en allemaal keken ze met open mond… het is Peter die weer door de Grashoek rijdt. Ja lieve mensen hij rijdt weer, ja hij rijdt alweer een hele poos en dat schijn toch wel heel bijzonder te zijn en veel mensen geloven niet als ik dat zeg en vergapen zich als ze het zien!!
Ik moest s middags nog een heel belangrijk telefoongesprek voeren met de advocaat van de Swap, heel spannend maar ik werd er steeds vrolijker van, het ziet er bijzonder goed uit voor ons en de bewijslast van de vervalste handtekening ligt nu bij de bank, zij moeten middels het origineel, wat er niet is, aantonen dat het wel de handtekening van Peter is. En....... dat kunnen ze dus niet. Jos de advocaat had ik nog wat andere nieuwe feiten gevonden en het speelt allemaal in ons voordeel!! Ja dat geeft de burger weer moed en daar word je vrolijk van!!!
Later appte Claudi dat ze naar de kermis gingen en of wij ook even kwamen, maar Peter was een beetje moe en hij vond het te koud. Ik liep naar buiten en vond het helemaal niet koud en ik stelde voor dat ik alleen ging en dan met de fietss. Ja dat vond Peter oke en dan zouden we dinsdag wel samen gaan. Heerlijk op de kermis rondgelopen , genieten van Joep, Mees en Niene en op het einde een bakje kibbeling gekocht en dat mee naar huis genomen. Ik kwam het erf op gefietst en ik zag dat Peter net naar buiten kwam, oh en dat maakt me zo blij, uit zichzelf naar buiten gaan , zelf weer iets ondernemen hoe klein dan ook. Ik vertelde dat ik kibbeling had meegenomen en we besloten om dat samen bij het zwembad te gaan opeten . Lekker zitten smikkelen en vertellen totdat het bijna donker was.
Dinsdagmorgen waren we lekker met van alles bezig en s middags had ik een afspraak bij de kapper. Anke kon er nog niet over uit , zoveel haar als Peter had teruggekregen. Ja en hij wordt ook nog een ijdeltuit, want het interesseerde hem jarenlang niet hoe zijn haar erbij zat, maar vanmorgen moest er meteen gel in, nog voor het ontbijt en hij ging in de spiegel kijken of het ook goed zat en wel een paar keer vroeg hij, zitten mijn krulletjes goed!!
Claudi apptte of we vandaag mee naar de kermis gingen en dan bij Leanzz frietjes eten, ja dat wilde ik wel, maar Peter vond het weer een beetje aan de frisse kant, oh dan maar even wachten en na een half uur vroeg ik het weer, ja hij had Niene al lang niet meer gezien, ja we gingen naar de kermis. Peter ging niet mee het kermisterrein en wachtte in de auto, Joep en Mees zaten in de rups en Niene kraaide van plezier. Ik nam Niene alvast in de wandelwagen en liep met haar naar Leanzo en Peter kwam met de auto. Hij maakte het raamde open en begon tegen NIene te brabbelen en die schaterde het uit. Oh dit is zo leuk!!! Bij Leanzo werd er voor ons een mooi plekje vrij gemaakt zodat we warm en droog konden zitten. Ja dit was weer genieten, samen erbij zijn!!!
S Avonds kwamen er nog een heleboel foto’s door geappt van Steef , lekker bruin al en genietend van een heerlijke zonvakantie!! Een beetje op tijd naar bed, want woensdagmorgen was Ron er al om 7.45 uur met de taxi om ons naar Maastricht te brengen voor de scan. Peter was behoorlijk zenuwachtig, hij vindt het zo spannend, maar ja vandaag kregen we toch nog geen uitslag, het is nog gewoon een week afwachten. We waren nog maar goed en wel op weg toen tomtom zei dat er files waren, half uur vertraging bij Maastricht, Oeps dan zijn we te laat op de afdeling beeldvorming. Maar ja daar kunnen we niets aan doen. Maar na een kwartiertje rijden gaf tomtom nog maar 10 minuten vertraging aan, oh dan zijn we precies op tijd en toen we vlak bij Maastricht waren was alles opgelost en waren we dus 10 minuten te vroeg. Gemeld op de afdeling beeldvorming wat ook op de afspraak stond en moesten we wachten… en wachten en wachten. Andere die veel later een afspraak hadden waren voor ons…. En eindelijk net voor 10 uur werden wij geroepen door een verpleger… Hij mompelde wat tegen de secretaresse en ontstond er wat geharrewar. Wij zaten namelijk op de verkeerde afdeling!! Oh ik bood mijn excuses aan, maar de secretaresse had ons hier naar toe verwezen. Ja zei de verpleger daar kunnen jullie niets aan, maar die juffrouw daar wel, die moet opletten waar ze de patiënten laat wachten. Och ja dat hebben wij weer, 3 kwartier voor de Jan Doedel zitten wachten. Er werden 3 scans gemaakt en ook van het hoofd, dat vindt Peter dus het allerbelangrijkste!! De terugweg ging heel voorspoedig en net na 11 uur waren we weer thuis, nog een kop koffie gedronken met Ron en eten gekookt. En om half 7 ging ik lekker een uurtje lopen met Willemien en Annemarie, lekker effe het hoofd leeg maken.
En toen appte Claudi laat op de avond dat ze een puppie hadden gekocht, een bruine Labrador van 8 weken oud en die hadden ze gelijk mee kunnen nemen, Joep en Mees waren er helemaal gek op en Niene Kraaide alles bij elkaar!!
Donderdagmorgen kwam Wim om Peter te behandelen en dan ging weer supergoed, de hometrainer het knijpen en na afloop drinken we dan samen koffie en natuurlijk ging het gesprek over de scan, ja een spannende week , maar eigenlijk zien het vol vertrouwen, de uitzaaiing in de oksel is bijna niet meer voelbaar, in de hals zit nog iets zo groot als een erwtje en moet je heel goed voelen, want zichtbaar is het niet meer, tja en in het hoofd ja dat moet de scan uitwijzen, en dat maakt het wel spannend!!
Vrijdagmorgen stond er niets op het programma en nadat we het hele programma hadden afgewerkt ging ik alleen effe boodschappen doen, ik moest nogal wat winkels hebben en Peter bleef alleen thuis, gelukkig gaat dat nu ook weer supergoed. Ik vroeg wat Peter wilde eten en ja hij wilde wel eens witte kool eten, want die stond er een hele mooie in de tuin. Nou het kan wel 20 jaar geleden dat ik die voor het laatst kookte. Dus lekker klaargemaakt en tijdens het eten zei Peter, Wat geniet ik toch altijd van het lekkere eten, ook vandaag weer en hij wees naar de witte kool, ja die witte kool is erg lekker. Ja dat zijn van die mooie onverwachte complimentjes, maar ook geniet ik van hoe Peter het zegt en dan denk ik aan 9 jaar geleden, hij kon echt niet zeggen toen wat we aten, hij vond het toen geloof ik ook wel allemaal lekker maar kon geen enkele groente benoemen, trouwens ook geen vlees of aardappelen en dan ben ik zo gelukkig omdat hij dat nu allemaal wel kan en er zo smakelijk van zit te genieten!!
Na het middagslaapje gingen we even naar Claudi om hun nieuwe aanwinst te bekijken, Joep en Mees kwamen gelijk naar ons toe gerend… of we wisten wat ze hadden gekregen, ja een klein hondje en dat hondje heette Babs. Ja inderdaad een schattig kleine bruine labrador, kei speels natuurlijk , ja super leuk voor hun!! Ik liep naar binnen en daar zat Niene in de kinderstoel, och zo parmantig en of ze wilde zeggen Kijk eens Oma hoe mooi ik hier zit en wat ik al kan!! Peter kwam ook naar binnen en ging naast Niene zitten en begon ze weer te schateren naar Opa. Oh heerlijk toch!!
Zaterdagmorgen stond er niets op het programma en ik was met allerlei klusjes bezig en s middags zouden we met Piet en Maria wat gaan toeren en daarna samen eten, ergens in het zuiden….. maar omdat Robert vakantie heeft, hebben wij de pieper, tja en dan moeten we natuurlijk niet te ver van huis zijn en aangezien Piet nog een etentje van ons te goed had, bedacht ik dat we wel bij de Turfhoeve konden gaan eten, daar is sinds kort een Braziliaanse afdeling. Effe gebeld en gereserveerd en er was live muziek s avonds, oh ja dat vond Peter helemaal geweldig eten met muziek erbij. Om 3 uur kwamen Piet en Maria ons ophalen en reden we richting Roermond, het regende pijpenstelen, maar ach toen we in Assenray aankwamen was het droog, we gingen naar een boerderijwinkel , waar ze hun eigen varkensvlees verkopen maar ook een klein restaurant erbij waar je overdag kunt eten wat de pot schaft. Heel erg leuk opgezet en Robert ziet deze man vaker als hij varkens wegbrengt naar Someren. We dronken er koffie met iets lekkers en kochten er nog wat streekproducten. Piet raakte zoals gewoonlijk met de eigenaar aan de praat, hun hadden hier in een ver verleden ook kaas geleverd , en van het een kwam het ander en zo liepen we even later naar de stal waar we achter glas de varkens konden zien. Heel interessant, kleinschalig en ze hadden er een goede boterham aan. Op de terugweg nog een stukje binnendoor gereden, Piet en Peter zijn altijd op zoek naar iets uit het verleden… nu naar een boerderij waar Piet als veertien jarige stro had geladen….. maar helaas die boerderij hebben we dus nu niet gevonden. Dus naar de Turfhoeve voor onze Braziliaanse avond, het eten was erg lekker de ambiance ook, bediening super, maar eh de live muziek…. Nou die had voor ons niet zo gehoeven, veel te hard en totaal niets herkenbaars De obers komen dan met spiesen vlees rond, het andere eten neem je van het buffet, en snijden dat ter plekke op je bord, ja en dat is wel een apart sfeertje. Tegen 21.00 uur werd Peter toch wel moe en gingen we bij ons nog een kop koffie doen en effe gezellig na praten…. Enne heel belangrijk een datum geprikt voor nog een weekendje weg… oh SUPER ,
En vanmorgen pakte ik de post uit de brievenbus, weer een lief kaartje van Bert en Marlies, en vorige week ook al van Geertje van het afasiecentrum. Ja dat is zo fijn en ontroerend om een kaartje of berichtje te krijgen ter ondersteuning dat geeft kracht en weer nieuwe energie. DANK JEC WEL , SUPER !!!
SOMS STROMEN DE HERINNERINGEN
SAMEN MET VERLANGEN
IN TIENTALLEN KLEINE GLINSTERINGEN
INEENS OVER JE WANGEN
Veel liefs Marlies
-
20 Augustus 2017 - 16:11
Christel:
Soms eens even terug kijken en dan met verwondering, maar ook grote blijdschap, beseffen hoeveel goeds er is gebeurd de afgelopen jaren. Heel veel rijker zijn jullie nu, ondanks de tegenslag van het infarct. Zó voelt het voor mij tenminste. En ik blijf heel benieuwd naar de hele swaphandel. Hopelijk is dat na 20 november duidelijk en goed afgehandeld. En natuurlijk komende woensdag ook weer een heel spannende dag. We duimen. -
20 Augustus 2017 - 20:55
Hein Oet Wieërt:
Wat weer een pracht verslag en inderdaad is het mooi wat er in die tijd nog allemaal ten goede is veranderd. Heel, heel veel oefenen en vooral niet bij de pakken gaan neerzitten. Dikke complimenten voor alles wat jullie samen bereikt hebben. Ook trouwens voor de inspiratie. En over dat rijden nog even dit. Ook ik krijg soms verbaasde blikken en reacties als ze mij zien rijden of als ik het vertel.
Ik wens jullie niet al te veel spanning en zeker geen slapeloze nachten toe ivm de uitslag en verder weer een heel fijne week -
20 Augustus 2017 - 20:59
Hein Oet Wieërt:
PS Marlies, zoek even op www.youtube.com naar Vulcano met liedje Als je haar maar goed zit en speel het maar eens af voor die ijdeltuit !!!!! -
27 Augustus 2017 - 17:41
Peter Nouwen:
Hallo lieve mensen
ik kan helaas geen nieuw verslag plaatsen, de waarbenjij.nu pakt het verslag niet... hopelijk is probleem snel opgelost -
27 Augustus 2017 - 17:44
Peter Nouwen:
SPANNEND ......
Hallo lieve mensen
Maandagmorgen stond er niets op het programma en s middags hadden we weer een afspraak bij de fysio in Baarlo en was Richard terug van vakantie. Er was een arts io bij hem om te kijken hoe de fysio verliep, maar helaas die verliep vandaag niet zo goed, het lopen ging helemaal niet goed, maar ook Peter weet dit aan de spanning, hij begon er telkens weer over….. woensdag… woensdag heel belangrijk en dan wees hij naar zijn hoofd, als daar maar niets bij gekomen is….
Maandagavond laat appte Steef dat ze geland waren van hun vakantie en dan is er ook weer een zorg minder, want ook dat blijft spannend met al die aanslagen in de wereld!!
Dinsdagmorgen liepen we een stukje op het erf naar de moestuin en dat was een heel stuk beter als maandag, ja eigenlijk supergoed ging het, ik was druk bezig met alles en om 13.00 uur ging ik het vlees halen in Deurne en deed Peter zijn middagdutje, ik verwerkte het vlees samen met Anneke en zo konden we om 16.00 uur even naar Steef en Robert op de koffie en de vakantieverhalen horen. Het was de eerste keer dat Pierke en Sien gevlogen hadden en natuurlijk hadden ze heerlijke vakantieverhalen. Ja heel erg gezellig buiten gezeten en genoten van hun verhalen. S Avonds kwam Wil nog om Peter te behandelen en dat ging ook al heel goed. We praten nog even over de woensdag en Wil zou met ons mee gaan naar Maastricht.
Na een goede nachtrust brak de spannende dag aan, om 12.00 uur was Wil bij ons en kwart over 12 kwam Ron met de taxi en kunnen we richting Maastricht gaan, er zou file staan maar uiteindelijk was alles weer opgelost en waren we ruim op tijd in Maastricht. Ik wilde de bloedprikpapieren pakken… shit die zaten er niet bij, dan maar eerst naar de balie van 5 en vragen of ze die nog een keer uit konden schrijven. Dr Jansen liep op de gang en zei dat het geen enkel probleem was. Bloed geprikt en even wachten en toen naar de wachtkamer van dr Jansen, waar dr Jansen ons al snel kwam halen. Hij liep nog even de andere kant op en wij gingen vol spanning naar kamer 7. Effe later kwam dr. Jansen binnen , hij stond nog in de deur en zei gelijk, De scan is goed, helemaal prima. Oh .. dat is fijn maar misschien wel iets meer informatie …..Ja en dat moet je alles wat je wil weten uit hem trekken. Peter wees gelijk naar zijn hoofd en vroeg of dat oke was. Ja dat was oke, minimale afname en geen nieuwe erbij, een zucht van verlichting ging door Peter heen want dat is het allerbelangrijkste voor hem. Ik vroeg nog wat andere dingen en daar kwamen ook wat wazige antwoorden op…. Bv de stipjes op de Milt, daar zei hij de vorige keer van dat ze weg waren, en nu waren ze minder geworden… beetje vaag. Maar op een gegeven moment vroeg Jansen of we een uitdraai wilden van het verslag van de radioloog… Jaaaa dat wilden we wel heel graag dan kunnen we het thuis nog een rustig nalezen en dan hebben we ook alles zwart op wit. Want we geloven best wel heel erg in de kundigheid van Jansen, maar zijn communicatie…. Ja die is zeer vaag!!! Jansen stelde voor om nog tot februari door te gaan met kuren , dan zullen de uitzaaiingen wel niet meer verder afnemen en blijven er een soort lege zakjes over, die je wel als vlekjes ziet op een scan maar waar dan geen actieve cellen meer inzitten. Hoe dat ze die actieve cellen meten werd me niet helemaal duidelijk, maar moeten we op zijn kundigheid vertrouwen…. Ik keek nog eens in het verslag maar er stonden zoveel moeilijke woorden en begrippen in…. S avonds thuis nog maar eens doorlezen, maar dr. Jansen was erg tevreden en optimistisch en dat waren wij dan ook. We gingen terug naar de ontmoetingsruimte en Peter was heel erg opgelucht en blij, ja super positief!! Al snel werden we weer geroepen om naar Nivo 4 te gaan voor het infuus en terwijl Peter het infuus kreeg gingen Wil en ik naar buiten om het goede nieuws aan Ron te vertellen. Ik was toch nog niet helemaal overtuigd en bleef met een beetje raar gevoel zitten.
Tegen half 6 waren we weer thuis en was ik druk met telefoon en eten koken en nog van alles doen, tijdens het eten praatten Peter en ik er nog samen over en weer heel veel positiviteit bij Peter.
S Avonds in bed pakte ik het verslag van de radioloog er nog eens bij en met het internet ernaast om alle moeilijke begrippen op te zoeken, ja en toen vielen bij mij ook de gelukskwartjes… WAUW!! Want er werd vergeleken met de scan van 11 mei en ik weet van de scan in december dat er in het hoofd een plekje was van 12 mm en een van 9 mm en in januari waren er nog twee plekjes bijgekomen, die hebben ze bestraald half januari. Nu stond er in het verslag dat er 4 aankleuringen waren in het hoofd. Een vlekje was niet meer traceerbaar, en was onduidelijk of het nu helemaal weg was of dat de scan het niet meer kon vinden, een tweede vlekje was van 7 mm in mei naar 5 mm nu, een derde vlekje was 5 mm en nu ook 5 mm en het vierde vlekje was van 5 mm naar nu 3 mm. WAUW!!! Dat vind ik dus heel veel verbeterd!! Van 12 mm in december naar nu max 5 mm dat is meer dan 50 % en 30 % tov van mei!! En dat andere vlekje 40 % minder tov van mei. Oh ik krijg er nu nog kippenvel van!! Dat is supergoed voor het hooofd. De knobbel in de oksel van 35 mm (in mei) naar 29 mm nu en in de hals van 11 mm in mei naar 10 mm nu. Oh ik werd er helemaal vrolijk van, want ja die Jansen had het over minimale afname, ja inderdaad millimeters, maar als iets maar 7 mm is kunnen er geen centimeters van af!!! Ja en toen kon ik heerlijk slapen. Alles komt goed!!!
Donderdagmorgen aan het ontbijt had ik het er met Peter over, ja super en later op de morgen kwam Wil om Peter te behandelen en hadden we het er weer over. Ja de zon ging schijnen. Ik ging nog snel de boodschappen doen en s middags was ik effe doodmoe, pfff alle spanning van de afgelopen tijd…. En toen ging ook nog de pieper en was er alarm, Coen de bedrijfsverzorger zat op een ander bedrijf en Robert had nog vakantie, tja dat liep effe fout, maar Coen kwam tegen 4 uur, want er bleef maar voeralarm komen en toen bleek dat er een voerpijp kapot was en die moest gelijmd worden, s avonds zou ik gaan lopen met Willemien en Annemarie, maar om half 5 kwam het heerlijke bericht dat Wil en Annemarie opa en oma waren geworden van Jinte, Bij Meike en Danny was een klein meisje geboren, en Meike is een van de beste vriendinnen van Claudi en vroeger heel veel hier gekomen, dus dat was superleuk nieuws en ging de verse oma dus niet mee wandelen. Maar goed dan gingen Willemien en ik alleen. Tegen half 7 kwam Coen binnen, hij had de pijpen weer aan elkaar zitten en nu moest ik over een half uur de computer opstarten… shit maar ik ging lopen…. Uh… ja maar er moesten nog 3 voerbeurten gedaan worden, tja…. Willemien kwam er al aan en we besloten om gewoon van hieruit een half uur te lopen en dan de computer opstarten en dan weer een half uur en weer de computer opstarten…… Zo gezegd zo gedaan, maar toen we naar een kleine 3 kwartier terug waren, besloten we om de koffie aan te zetten en lekker hier buiten te gaan zitten, Peters zusje Door kwam nog op de fiets en was het wel lekker en gezellig buiten zitten en om half 9 toen iedereen weg was kon ik de computer nog een keer opstarten en … de koffer gaan inpakken voor ons ‘werkweekend”Hoofddorp.
Vrijdagmorgen op tijd , douchen, spullen in de auto, ontbijten en daar kwam Eric op de motor, nog even een praatje meegemaakt en ik wilde graag nog even langs Annemarie en Wil om te feliciteren, dus kort praatje met Eric, maar inmiddels waren Robert en Coen ook op het kantoor en daar gingen hun koffiedrinken en konden wij vertrekken. Bij Wil en Annemarie was niemand thuis en zo lagen we een halfuurtje voor op het schema, geen files en de reis verliep voorspoedig. Bij Utrecht bedacht ik me om een stuk binnendoor te gaan rijden, over Vinkeveen, Mijdrecht, Aalsmeer. Ja en dat vonden Peter en ik allebei heel erg leuk, en het schoot ook lekker op, zodat we net voor 12.00 uur bij Lonneke waren, die had een heerlijke lunch klaar en we zaten heel gezellig buiten met zijn drietjes. En na een poosje stelde ik voor om toch maar eens naar de babykamer te gaan kijken wat er behangen moest worden. Lonneke had alles voor bereid, maar…uhh de muren waren een beetje scheef, het plafond was niet recht, en de 4 muren hadden allemaal een verschillende ondergrond…grrrr…. Nou dat werd dus niet helemaal strak behangen. We besloten om er alvast een baan tegen te plakken om te kijken hoe dat ging, ja dat duurde wel even en gelukkig was het mooi dikker behang en de plak was ook van prima kwaliteit. Om 15.00 konden we op de kamer van het hotel en Peter wilde heel graag daar gaan rusten, dus reden we naar Hotel de Beurs vlakbij het centrum van Hoofddorp. Een heel mooi hotel, maar onze kamer was het verste van de receptie helemaal aan het einde van gang, dat hadden ze voor ons zo geregeld, dan hadden we geen last van festivalgangers die s nachts voor lawaai konden zorgen. Een prachtig grote kamer, heel mooi en Peter ging gelijk naar bed en Lonneke kwam even later op de fiets en ging ik met haar de stad in. Veel gelachen en nog een leuk jasje en broek gescoord samen voor 36 euro en daarna liepen we weer terug nar het hotel waar we lekker op het terras gingen zitten. Lonneke ging naar huis en ik ging Peter wakker maken en klaar maken om uit te gaan eten met Lonneke en Jaap. En zo liepen we om 7 uur naar een gezellig restaurant vlakbij het hotel. Heerlijk gegeten en heel gezellig zitten praten tot bijna half 10 en toen had Peter de knollen helemaal gaar. Heerlijk geslapen en voor zaterdagmorgen hadden we geen ontbijt geboekt in het hotel en gingen we bij Lonneke en Jaap ontbijten, was maar 5 minuten met de auto, want we verreden ons bijna zo snel waren we er… Heerlijk ontbijt had Lonneke gemaakt , Jaap was een beetje afwezig want de poes had een mank pootje en daar maakte hij zich zorgen over en nadat we heerlijk gegeten hadden gingen Lonneke en ik aan het werk. Maar oef dat viel dus een beetje tegen, het ging allemaal wel, mar was veel meer werk, doordat de muren niet recht waren, een baan moest tot 3 x toe over gedaan worden voordat hij er fatsoenlijk opzat. En wie kwam daar de trap, Peter uit zich zelf om te kijken hoe het ging. WAUW !! Peter wilde toch weer graag in het hotel gaan rusten, dus bracht ik hem er na een korte lunch weer naar toe, en gelijk weer terug naar Lonneke en verder behangen. Om 5 uur ging ik Peter weer halen, de planning was dat het behang er dan tegen zou zitten…. Grrr…. Dus maar weer snel aan het werk tot 19.00 uur, Jaap had de kip op de bbq klaar en zaten we heerlijk buiten te eten en na het eten moest er nog een lastig baantje tegen… maar wonderwel die lukte meteen goed en was om 20.30 uur de klus geklaard, bedje en commode op de plaats gezet en zag het er al erg leuk uit.
Nog een kop koffie gedronken en weer naar het hotel, Peter was verbaasd over zijn eigen kunnen, dat hij de weg nu al alleen wist, och het stelde helemaal niets voor. Oh SUPER toch, ja dit is een uitkomst, lekker dichtbij, via de achteringang het hotel binnen en zo op de kamer, lekker ruim alles oke.
En vanmorgen nog een heerlijk ontbijt in het hotel, ja en toen waren er wel veel festivalgangers, maar we hadden er s nachts niets van gehoord, heerlijk geslapen. Na het ontbijt laadde ik de spullen in de auto, uitchecken en nog even naar Lonneke en Jaap, waar bij toeval de moeder van Jaap met Joop ook waren. Moeder van Jaap woont in Frankrijk, maar waren dit weekend toevallig in Nederland en dat was een heel gezellig uurtje, lekker buiten gezeten en toen weer terug naar Grashoek en ook wat hadden we het gezellig in de auto, praatten vertellen en vooral dankbaar waren we, dat we dit toch weer kunnen doen en dat er weer toekomst voor ons samen is, SAMEN op pad, SAMEN genieten van onze kinderen, en strakjes SAMEN genieten van ons 3de kleine meisje!! SUPER!!!!
STAAR JE NIET BLIND OP EEN DEUR DIE GESLOTEN BLIJFT
MAAR KIJK OM JE HEEN NAAR EEN DEUR DIE OPEN STAAT
Veel liefs Marlies
-
27 Augustus 2017 - 17:45
Peter Nouwen:
Ha ha zo is het dus wel gelukt, mijn excuses dat het even niet anders kan maar zo kunnen jullie het wel lezen -
28 Augustus 2017 - 08:01
Hein Oet Wieërt:
Wat een geluk dat ik naar beneden scrolde om te kijken of er nog reacties waren bijgekomen en zo dus bij dit verslag uitkwam. Wat heerlijk om te lezen die positiviteit ondanks de scheve muren en dus de problemen die dat gaf. Uiteindelijk komt alles weer goed. Fijn dat het nieuws in Maastricht zo positief was dat is weer een hele zorg minder. Ik wens jullie een fijne week -
30 Augustus 2017 - 09:40
Christel:
Leuk hè, samen de babykamer in orde maken voor alweer jullie zesde kleinkind. Iets heel moois om naar uit te kijken. De tijd gaat snel.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
