AFSCHEID.....
Door: Marlies
Blijf op de hoogte en volg Peter
28 Juli 2019 | Nederland, Grashoek
Hallo lieve mensen
Afscheid nemen bestaat niet…. Maar beetje bij beetje hebben we de afgelopen week afscheid moeten nemen van mijn grote liefde PETER !!
Nadat we het vorig weekend een heleboel geregeld hadden en Peters plekje in de kamer klaar hadden, kwam hij maandagmorgen weer thuis, precies een maand nadat we hem met loeiende sirenes naar het ziekenhuis hadden gebracht, brachten ze hem weer thuis om hem thuis op te baren.
Steef, Robert en ik waren thuis , heel spannend want hoe zou hij er nu uit zien, het was een heel plechtig moment en eindelijk zagen we hem weer. En alle drie tegelijk riepen we … wat is hij mooi … precies Peter van ongeveer een jaar of vier geleden, niks akelig , nee het was Peter zoals we hem in onze herinnering hadden voordat die vreselijke ziekte toesloeg. We hebben hem een heel mooi plekje inde kamer gegeven, daar waar hij altijd in zijn stoel zat, lag hij nu heel mooi opgebaard en we konden de hele tijd naar hem toe en nog bij hem zijn. De dagen gingen als een roes voorbij, we beleefden het allemaal heel intens. Veel moest er nog geregeld worden maar dat was ons wel toevertrouwd, er was veel verdriet, maar met de wetenschap dat hij deze strijd niet kon winnen, hebben we er vrede mee en telkens als we naar zijn ontspannen gezicht met een mooie glimlach keken wisten we.. HET IS GOED ZO en nu nog een waardig afscheid.
Donderdagmiddag was iedereen geweest en gingen we hem in de kist leggen, de kist was mooi gemaakt met handjes erop van Pierke, Joep, Sien, Mees, Niene en Zoe. Steef en Claudi hadden een prachtig bloemstuk gemaakt van 63 rode rozen. We aten samen chinees en na het eten legden we rozen bij hem, de kinderen hadden nog tekeningen en knutselwerkjes gemaakt en die werden ook nog bij hem gelegd en samen hebben we de deksel erop gedaan, en stond hij klaar om vrijdagmorgen aan zijn laatste reis te beginnen… Lonneke bleef weer hier slapen en s avonds in bed bekeek ik nog eens de foto’s die ik de laatste weken had gemaakt… een strijdende Peter die steeds slechter werd , hij kon het niet meer..
Vrijdagmorgen was het al vroeg heel warm en de temperatuur zou oplopen tot boven de 40 graden. De rouwauto kwam en samen brachten we hem naar buiten .. de allerlaatste keer verliet Peter zijn geboortehuis…. Bij de Ankerplaats was het al heel druk . De kist met Peter werd op een baar gelegd en we moesten nog even wachten in het halletje en toen zette de muziek in Fernando van ABBA en brachten Steef, Lonneke Claudi en ik Peter naar voren.. heel mooi en indrukwekkend vond ik dat, dat wij SAMEN dat deden… pffff en wat waren er veel mensen, maar wie… ik zag het niet, het voelde zo goed dat we dat zo deden. Het was warm in de zaal, maar Robin had ook goed gezorgd, ventilators en voor iedereen gekoeld water. Loek, de woordschilder en begeleider tijdens de dienst deed een woordje en als eerste mochten de 6 kleinkinderen een kaarsje aansteken bij hun opa Peter, heel mooi en de muziek erna was 1000 sterren van Bjorn en Mieke , een nummer met een heel mooie inhoud en wat de kinderen ook allemaal kennen. En tijdens alle muziek kwamen er foto’s voorbij op de beamer. Daarna deed Claudi een supermooie speech, heel knap hoe zij alles verwoorde namens de drie dochters en hoe goed ze dat deed, natuurlijk brak ze even, emotioneel, maar super dat ze het kon . Gevolgd door het lied van Ben Verdellen, bedankt pap en mam. Daarna deed Wil een toespraak, hoe we elkaar leerden kennen en hoe hij samen met al die vrijwilligers, zoals oa John en Wim ons steeds gesteund hebben, hoe we steeds het positieve zagen, het glas was altijd halfvol. En het glas bleef halfvol…. Ook toen er nog die vreselijke ziekte bijkwam, steeds krabbelden we er weer bovenop, maar ineens werd het glas vanaf 22 juni steeds leger.. Heel ontroerend allemaal. De toespraak van Wil werd gevolgd door Abba met The way old friends do… Dit nummer moest erbij… We waren 4 jaar geleden bij ABBA in Dusseldorf met Piet en Maria en toen ze dit nummer zongen , liepen de tranen over mijn wangen , zo mooi, maar ik wist ook niet precies waarom me juist dit nummer me zo raakte. Toen we deze week de muziek aan het uitzoeken waren viel het kwartje op zijn plek…er was een versie van Andre Rieu …..in 2006 toen alles nog goed was, waren Peter en ik bij Andre Rieu op het Vrijthof en als slotnummer werd dit gespeeld, ik wist toen niet dat het van ABBA was, maar Peter en ik stonden in de stromende regen armen om elkaar heen te luisteren en overal kwamen de doedelzakken vandaan , zo intens mooi , zoveel kippenvel en tranen van emotie. En nu tijdens de dienst raakte het me weer enorm !!!
Na Wil kwam neef Joost voor zijn toespraak, Joost maakte het wat luchtiger , hij vertelde leuke anekdotes hoe hij als kleine jongen op de boerderij kwam logeren bij zijn tante Liesje en oom Peter, later om te werken, asperges steken, onkruid wieden en zich thuis voelen in ons dorp Grashoek, hoe hij samen met Peter op stap ging met de kermis en dat ze allebei niet wisten hoe ze thuis waren gekomen. Schitterend !! Deze toespraak werd gevolgd door The Rose van Bette Midler. En toen was het de beurt van onze kanjer Robert, hij overtrof alles, Robert die als jongetje van zes met zijn vriendinnetje Stephanie kwam spelen op de boerderij, Robert die als jongen van 12 kwam werken bij ons op de zaterdagen en in de vakanties, die veel van Peter leerde, Robert die als 16 jarige jongen officieel bij ons in dienst trad en Peter zijn werkgever werd, Robert die carnaval 2001 vaste verkering kreeg met ons Steef en Peter zo zijn schoonvader werd.. En we er in 2008 een maatschap van gingen maken.. maar door het zware herseninfarct van Peter op 19 april 2008 alles anders werd .. en Robert en ik samen de kar gingen trekken, Robert die iedere morgen kwam vertellen hoe het bij de varkens was en nog heel veel aan Peter kon vragen, en Peter hem uitleg gaf, vaak met weinig woorden, vaak waren twee woorden genoeg om elkaar te begrijpen .. Robert die brak over de laatste periode toen Peter echt heel ziek werd… Robert de kanjer die dit allemaal kon vertellen voor een volle zaal met meer dan 400 mensen, ja helemaal super, het was zijn muziekkeuze, heel toepasselijk van Rowen Heze.. Twiee Wurd… Hij kreeg een daverend applaus van de hele zaal .
Loek nam het over en werd het Onze Vader gebeden gevolgd door een moment van stilte ter overweging… Iedereen was muisstil, maar kleine Zoe doorbrak de stilte, zij vond het maar niks en zei Hallo hallo en toen er niemand iets zei nog een keer Hallo… hallo en toen was het genoeg. Nog een keer werd Peters mooiste nummer gedraaid… Roed Roed zien de Roeze… Daarna kwam iedereen langs de kist gelopen om een laatste groet te brengen, Niene stond erbij te kijken en ook zij legde steeds een handje op de kist , ze wilde steeds opa aaien en kusjes geven… zo mooi
Alle mensen vormden buiten een erehaag en als laatste kwamen wij met Peter naar buiten, Joep en Sien , duwden samen met Robert, Jaap, Wil en Joost de kist naar buiten. nog een keer klonk Roed Roed zien de Roeze….We stonden bij de deur en toen speelde Johan Il Silensio op de trompet… Nou lieve mensen dat was kippenvel !!! ZO mooi !!! Door de erehaag liepen we naar de rouwauto er klonk nog een luid applaus en was het tijd voor de laatste rit naar het crematorium. Een klein groepje van zeer dierbare volgden ons naar het crematorium en in het prieeltje nam ook dit laatste groepje afscheid , Pierke, Joep, Sien, Mees, Niene en Zoe lieten nog een luchtballon op en toen brachten Steef en Robert, Lonneke, Claudi en ik hem naar binnen… Een waardig afscheid, precies zoals we het bedacht hadden. Geen alledaagse uitvaart, nee zoals wij het als gezin samen beleefden, zoals we het al heel veel jaren SAMEN deden, met hulp van heel veel lieve mensen om ons heen en hoe mooi was het, hier kijken we nog heel lang met een erg goed gevoel op terug. Met een speciale dank aan Wil en Annemarie, die er steeds al die jaren en speciaal deze week steeds voor ons waren, Fien Bos voor de uitstekende begeleiding de hele week en bij de uitvaart, Loek Peeters de woordschilder die alles precies zoals wij het bedacht hadden aan elkaar verbond, Robin van de Ankerplaats, die niets teveel was, Michel en Annemie die een uitstekende koffietafel verzorgden.
Al die mensen die er waren tijdens de dienst, zoveel bloemen hier in huis, zoveel kaarten, zoveel mooie woorden en zoveel steun. Het was hartverwarmend, letterlijk en figuurlijk, de warmte kwam recht uit het hart, zo bijzonder zo mooi !!!
LIEVE LIEVE PETER
MIJN GROTE LIEFDE
ONZE TROTSE PAP
EEN NOG TROTSERE OPA, DIE ER ALTIJD WAS
JIJ WAS EEN BIJZONDER PERSOON, GELIEFD BIJ VELEN
NOOIT MEER SAMEN
WE GAAN JE MISSEN IN HEEL VEEL DINGEN
MAAR VOOR ALTIJD BEN JE IN ONZE HARTEN
LIEVE SCHAT BEDANKT VOOR ALLES WAT JE ONS GEGEVEN HEBT
Veel liefs Marlies
-
28 Juli 2019 - 11:51
Sylvia Postma:
Marlies, kinderen en kleinkinderen ik wil jullie nogmaals condoleren met het verlies van een bijzonder persoon Peter...
Ik wens jullie heel veel sterkte de komende tijd want ondanks dat het goed was voor Peter is het gemis er niet minder om.
Veel liefs
Sylvia Postma -
28 Juli 2019 - 13:01
Truus Jeucken:
Lieve Marlies kinderen kleinkinderen het was een heel mooi en warm afscheid dat hebben jullie goed gedaan peter kan trots op jullie zijn de verhalen foto,s er kon ook om worden gelachen Robert met zijn emotionele toespraak je noemt hem een kanjer maar de echte kanjer dat ben je zelf wat je al die jaren voor peter hebt gedaan jullie gaan hem zeker missen heel veel sterkte voor de komende tijd lieve groetjes voor allemaal van ons -
28 Juli 2019 - 15:58
Christel:
Ja Marlies, dat was me een waardig afscheid. En komt nu de periode van beseffen; beseffen, dat Peter er echt niet meer is, beseffen wat je al die jaren voor hem hebt gedaan, beseffen dat de kinderen en kleinkinderen jullie rijkdom zijn, beseffen dat je niet alleen bent, beseffen dat er nu een eind komt aan deze site.
Tot slot; alles komt goed schatje. Sterk zijn is soms ook toegeven aan je verdriet. -
28 Juli 2019 - 16:02
Christel:
Ja Marlies, dat was me een waardig afscheid. En komt nu de periode van beseffen; beseffen, dat Peter er echt niet meer is, beseffen wat je al die jaren voor hem hebt gedaan, beseffen dat de kinderen en kleinkinderen jullie rijkdom zijn, beseffen dat je niet alleen bent, beseffen dat er nu een eind komt aan deze site.
Tot slot; alles komt goed schatje. Sterk zijn is soms ook toegeven aan je verdriet. -
28 Juli 2019 - 16:05
Loes :
Hallo Allemaal,
Allemaal dat heb ik nooit boven mijn reactie geschreven,maar hallo ,wat een allemaal zijn jullie ,familie Nouwen.
Nooit ,en ik heb al wat jaartjes meegedaan,heb ik zo’n prachtig afscheid meegemaakt.
Een afscheid om nooit te vergeten ,zelfs die vreselijke hitte leek bij het onvergetelijke te horen,als Peter afscheid neemt ,doet hij het goed ,zoals alles wat hij deed ,dus geen flut weer ,nee 40 graden ,daar kan geen mens tegenop en dat vergeet nooit meer iemand.
Het was prachtig ,ik zal het nooit vergeten en ik ben heel erg trots een vriendin van jullie te zijn .Peter zal ik ,en ook Marius,heel heel erg missen.heel veel sterkte lieve Marlies ,lieve kinderen partners en kleinkinderen .Het gaat jullie zeker lukken en hij blijft altijd meedoen .
PETER NOUWEN . -
28 Juli 2019 - 16:59
Marie-louise:
Wat was het een mooi afscheid,
en dat heeft hij ook zeker verdiend
iedere toespraak was geweldig
we gaan hem zeker missen, maar samen lukt het jullie
groetjes marie-louise -
29 Juli 2019 - 14:47
Wil En Marian:
Een indrukwekkende dag! Ook wij zullen Peter missen!
Groetjes, Wil en Marian. -
29 Juli 2019 - 18:24
Hein Oet Wieërt:
Wat te zeggen over het afscheid. Fijn dat ik Peter nog heb gezien en dat deed goed. En over zaterdag dat waas hoondervel en dat met 40 graden. Echt zo mooi. Ik heb vaak voor jullie en ook voor Peter mijn Rowwen Hèze petje afgedaan maar deze keer doe ik er nog een heel diepe buiging bij maken. Nu val ik stil maar niet voor ik tegen iedereen zeg Blieve Loepe -
29 Juli 2019 - 18:55
Marlies:
Leef Marlies, kinger en kleinkinger,
Uche Peter, eine mins en ein aafscheid um noeits te vergaete.
Weej gaon um zeker misse maar koestere de herinneringe aan Peter.
Dieke knoevel oet Tegele. -
19 Augustus 2019 - 05:36
Badmeester Angelo :
Lieve Marlies en kinderen,
Wat een pakkende en uitgebreide verslagen.
Wij hebben in het zwembad meer dan 10 jaar mogen genieten van Peter.
Wat een doorzetter!
Wij zullen hem zeker gaan missen, hij hoorde ook bij het 'interieur'!
Heel veel sterkte met het verlies.
Gr Angelo
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
