Happy New Year
Door: M
Blijf op de hoogte en volg Peter
06 Januari 2013 | Nederland, Grashoek
Hallo lieve mensen
Ja allereerst natuurlijk voor iedereen de beste wensen en dat 2013 voor iedereen een prachtig jaar mag worden!!
Maandag was het oudejaarsdag en moest Peter smorgens naar de fysio in Baarlo. Ik had een taxi geregeld zodat ikzelf niet mee hoefde en al met al was het hier toch een hele drukte. Peter was toch wel tevreden over de therapie, want ondanks zijn ziek zijn en verminderde conditie had het goed gegaan.
Om 18.00 uur kwamen ze Pierke en Joep brengen en was het de eerste keer dat de beide mannekes hier samen de nacht zouden doorbrengen. Maar voordat de kleintjes naar bed gingen maakten we er een klein oudejaarsfeestje van, met oliebollen, chippies en spelletjes doen. Om 20.00 uur vielen Joeps oogjes toch bijna dicht en brachten we hem naar bed en mocht Pierke nog eventjes opblijven. Maar om de een of andere reden was dit toch niet helemaal goed, want Joep bleef huilen, en haalden we Joep nog even op, om ze vervolgens een kwartier later samen naar bed te brengen. Pierke vond het heel interessant en nadat we Joep in bed hadden gelegd moest hij nu heel stil zijn, normaal gesproken wil Pierke nogal eens huilen als hij in bed ligt, maar nu gedroeg hij zich voorbeeldig en gaf geen kick. Toen ik na een kwartiertje weer beneden kwam had Peter alles opgeruimd en konden we met zijn tweetjes genieten van de oudejaarsavond.
Dinsdagmorgen was Pierke als eerste om 8.00 uur wakker en deden we eerst heel stilletjes zodat Joep nog even kon slapen, en ik het ochtendritueel boven kon afwerken. al bij al waren we om 9 uur beneden, de kleine mannekes aankleden en al gauw was Opa ook beneden en zaten we aan het nieuwjaarsontbijt. Claudi en Johan kwamen en al gauw ook Steef en Robert. Gezellig zitten kletsen en om 12.30 was iedereen weer weg en kon Peter zijn middagslaapje doen. Samen het laatste deel van Sissi gekeken, de traditie van nieuwjaarsdag.. Chinees halen en een fijn gesprek over hoe het vroeger was en nu.
Woensdagmorgen stond er zwemmen op het programma en ja wel of niet gaan... Peter hoeste toch nog flink, maar had al een paar dagen geen koorts meer. Dan toch maar zwemmen.. en dat had goed uitgepakt. De conditie was minder maar verder heel goed gegaan.
s Middags was er een afspraak met de adviseur van Ligtvoet en om 15.30 uur kwam Elke van de firma Ligtvoet. Ja beetje verbazing dat het zolang geduurd had voordat de driewieler was geleverd, maar ja reorganisatie en zo, ja ja bla bla, maar goed nu was deze adviseuse er wel snel en zouden we kijken of het probleem kon worden opgelost. Samen naar de loods naar de driewieler kijken.... tja de aanpassing aan het pedaal hadden ze voriige keer weer meegenomen en Elke vroeg zich af wat zij eigenlijk moest komen doen... of we zelf iets in gedachten hadden hoe het probleem kon worden opgelost... Ja op de hometrainer heeft Johan indertijd een aangepaste pedaal gemaakt en dat werkt goed. Elke maakte er fotos van en ging het voor ons uitzoeken. Een heel fijn gesprek en een hele lieve ergotherapeute/adviseuse, ja dat geeft de burger weer moed!!! s Avonds ging ik lekker lopen met Annemarie en Willemien en na afloop kwam Wil nog een nieuwjaarsborrel drinken. Ik had een fijne dag gehad en dacht dat Peter dat ook had gehad, maar helaas toen barste de bom!!! Ja nu was het 2013 en een nieuw jaar en hij had grootse plannen, nog een paar maanden en dan 6 weken naar Rusland, ALLEEN!! Ja en toen knapte er iets in mij, ja dat knapte flink, want dit kan dus echt niet, maar dat krijgen we hem niet aan het verstand gepeutert. Het maakte me verdrietig, boos en opstandig en zei dat hij het dan eerst maar eens hier alleen moest uitzoeken.
Donderdagmorgen opgestaan en riep een keer dat hij op moest staan en zich alleen moest aankleden, ja dat ging wel duurde alleen lang, maar oke. Gelukt. Gedoucht hoefde er niet, de medicijnen kon hij ook alleen innemen, oke dat was dat. Om 11.00 uur vroeg hij toch aan mij of ik mee ging naar de Schatberg, nieuwe seizoenskaartjes halen om te zwemmen, ja en of ik dat toch maar wou regelen, want ja als hij een paar weken niet gaat zwemmen... Het was de hele dag een bedrukte stemming en ik kon er niet goed mee omgaan, maar ja wat is wijsheid, toch gaan praten met een psycholoog, of een andere hulpverlener, ik vind dit het moeilijkste van alles en wij kunnen er hier allemaal geen vinger opleggen waar het vandaan komt dat Peter zo naar Rusland verlangt en dat hij het niet begrijpen kan dat hij daar de eerste jaren zeker nog niets te zoeken heeft, want hij kan niet communiceren, engels of nederlands, met die Russen en fysiek kan hij er ook niets, en financieel al helemaal niet!!!
Vrijdagmorgen moest er toch gedoucht worden en vroeg Peter of ik toch maar alsjeblief wou helpen, want dat kon hij toch echt niet alleen!! Ja en daar waren de problemen al, want ik had woensdagavond en donderdag geen zinkzalf gesmeerd, doe ik al meer als een jaar 2 keer per dag, en dan zijn er geen of bijna geen smetplekken, maar nu was het dus helemaal mis, de hele oksel was door en kwam er na 1 dag!!! al pus uit, nou dat had ik dus ook niet verwacht en Peter schrok er nogal van toen ik hem zijn t schirt liet zien. Poeh... ja dat wist hij dan ook niet hoe dat moest als hij alleen in Rusland zat... Alles goed gewassen, afgedroogd en gezalfd!!
Claudi kwam met Joep en samen de kerstboom in de kamer opgeruimd, ja toch maar iedere dag wat opruimen, Peter was wel wat stilletjes. Nog het een en ander veranderd in de kamer, de ramversleten tweezitter er niet meer ingezet en nu een rieten stoeltje er neer gezet, geeft wat ruimte... letterlijk en figuurlijk!!!
Zaterdagmorgen zwemmen met Wil, het was wat drukker op de Schatberg en had wat minder gegaan, ja de conditie was duidelijk minder, maar och het kan ook niet altijd alleen maar beterder gaan toch!! s Middags was Peter ook nog heel moe, en s avonds kwamen Claudi en Johan Joep brengen want zij gingen naar het prinsebal. Robert was al de hele dag zenuwachtig over wie er Prins zou worden en allerlei namen passeerden hier de revu.. Ja ieder jaar weer spannend wie het worden zal... Lekker gespeelt met Joep en om 11 uur was Peter zo moe dat hij naar bed wilde. Ja en nu wisten we nog niet wie er Prins was geworden.. Maar om 11.11 kwam er een smsje van Claudi.. Onze schoonzoon (Robert) was de broer van de Prinses... Oh dan waren het Roy en Anke(zusje van Robert) !! Leuk Leuk!! Nou dan zal Robert wel helemaal door het dolle heen zijn!!!
Joep sliep tot bijna 9 uur vanmorgen, Robert kwam binnen voor koffie en was inderdaad helemaal door het dolle heen. Claudi en Johan kwamen Joep weer ophalen en toen ging ik even achter de computer kijken op de site van de carnavalsvereniging... ja en toen kwamen de tranen... er ging zoveel emotie door me heen.... 5 jaar geleden werden Steef en Robert op 6 januari Prins en Prinses, 4 weken leefden we toen in een roes, van het ene feest naar het andere.. We genoten, we dansten, we vierden carnaval zo uitbundig, niet wetende wat ons 3 maanden later te gebeuren stond ... ik heb er niet zo vaak last van, maar vanmorgen beleefde ik met name die hele fijne laatste "gezonde" carnavalsweken weer helemaal opnieuw, ja en eigenlijk genoot ik weer door mijn tranen heen, beleefde ik de intense sfeer van Grashoekse Carnaval opnieuw en deze Carnavalssfeer gaf me weer nieuwe energie en kracht om vooral door te gaan!!! En kon ik vooral dankbaar zijn dat we deze sfeer hebben mogen meemaken... GENEET VAN UT LEAVE!!!
SOMS IS JE BLIJDSCHAP
DE OORZAAK VAN JE GLIMLACH
MAAR SOMS KAN JE GLIMLACH
DE OORZAAK VAN JE BLIJDSCHAP ZIJN
Veel liefs Marlies
Ja allereerst natuurlijk voor iedereen de beste wensen en dat 2013 voor iedereen een prachtig jaar mag worden!!
Maandag was het oudejaarsdag en moest Peter smorgens naar de fysio in Baarlo. Ik had een taxi geregeld zodat ikzelf niet mee hoefde en al met al was het hier toch een hele drukte. Peter was toch wel tevreden over de therapie, want ondanks zijn ziek zijn en verminderde conditie had het goed gegaan.
Om 18.00 uur kwamen ze Pierke en Joep brengen en was het de eerste keer dat de beide mannekes hier samen de nacht zouden doorbrengen. Maar voordat de kleintjes naar bed gingen maakten we er een klein oudejaarsfeestje van, met oliebollen, chippies en spelletjes doen. Om 20.00 uur vielen Joeps oogjes toch bijna dicht en brachten we hem naar bed en mocht Pierke nog eventjes opblijven. Maar om de een of andere reden was dit toch niet helemaal goed, want Joep bleef huilen, en haalden we Joep nog even op, om ze vervolgens een kwartier later samen naar bed te brengen. Pierke vond het heel interessant en nadat we Joep in bed hadden gelegd moest hij nu heel stil zijn, normaal gesproken wil Pierke nogal eens huilen als hij in bed ligt, maar nu gedroeg hij zich voorbeeldig en gaf geen kick. Toen ik na een kwartiertje weer beneden kwam had Peter alles opgeruimd en konden we met zijn tweetjes genieten van de oudejaarsavond.
Dinsdagmorgen was Pierke als eerste om 8.00 uur wakker en deden we eerst heel stilletjes zodat Joep nog even kon slapen, en ik het ochtendritueel boven kon afwerken. al bij al waren we om 9 uur beneden, de kleine mannekes aankleden en al gauw was Opa ook beneden en zaten we aan het nieuwjaarsontbijt. Claudi en Johan kwamen en al gauw ook Steef en Robert. Gezellig zitten kletsen en om 12.30 was iedereen weer weg en kon Peter zijn middagslaapje doen. Samen het laatste deel van Sissi gekeken, de traditie van nieuwjaarsdag.. Chinees halen en een fijn gesprek over hoe het vroeger was en nu.
Woensdagmorgen stond er zwemmen op het programma en ja wel of niet gaan... Peter hoeste toch nog flink, maar had al een paar dagen geen koorts meer. Dan toch maar zwemmen.. en dat had goed uitgepakt. De conditie was minder maar verder heel goed gegaan.
s Middags was er een afspraak met de adviseur van Ligtvoet en om 15.30 uur kwam Elke van de firma Ligtvoet. Ja beetje verbazing dat het zolang geduurd had voordat de driewieler was geleverd, maar ja reorganisatie en zo, ja ja bla bla, maar goed nu was deze adviseuse er wel snel en zouden we kijken of het probleem kon worden opgelost. Samen naar de loods naar de driewieler kijken.... tja de aanpassing aan het pedaal hadden ze voriige keer weer meegenomen en Elke vroeg zich af wat zij eigenlijk moest komen doen... of we zelf iets in gedachten hadden hoe het probleem kon worden opgelost... Ja op de hometrainer heeft Johan indertijd een aangepaste pedaal gemaakt en dat werkt goed. Elke maakte er fotos van en ging het voor ons uitzoeken. Een heel fijn gesprek en een hele lieve ergotherapeute/adviseuse, ja dat geeft de burger weer moed!!! s Avonds ging ik lekker lopen met Annemarie en Willemien en na afloop kwam Wil nog een nieuwjaarsborrel drinken. Ik had een fijne dag gehad en dacht dat Peter dat ook had gehad, maar helaas toen barste de bom!!! Ja nu was het 2013 en een nieuw jaar en hij had grootse plannen, nog een paar maanden en dan 6 weken naar Rusland, ALLEEN!! Ja en toen knapte er iets in mij, ja dat knapte flink, want dit kan dus echt niet, maar dat krijgen we hem niet aan het verstand gepeutert. Het maakte me verdrietig, boos en opstandig en zei dat hij het dan eerst maar eens hier alleen moest uitzoeken.
Donderdagmorgen opgestaan en riep een keer dat hij op moest staan en zich alleen moest aankleden, ja dat ging wel duurde alleen lang, maar oke. Gelukt. Gedoucht hoefde er niet, de medicijnen kon hij ook alleen innemen, oke dat was dat. Om 11.00 uur vroeg hij toch aan mij of ik mee ging naar de Schatberg, nieuwe seizoenskaartjes halen om te zwemmen, ja en of ik dat toch maar wou regelen, want ja als hij een paar weken niet gaat zwemmen... Het was de hele dag een bedrukte stemming en ik kon er niet goed mee omgaan, maar ja wat is wijsheid, toch gaan praten met een psycholoog, of een andere hulpverlener, ik vind dit het moeilijkste van alles en wij kunnen er hier allemaal geen vinger opleggen waar het vandaan komt dat Peter zo naar Rusland verlangt en dat hij het niet begrijpen kan dat hij daar de eerste jaren zeker nog niets te zoeken heeft, want hij kan niet communiceren, engels of nederlands, met die Russen en fysiek kan hij er ook niets, en financieel al helemaal niet!!!
Vrijdagmorgen moest er toch gedoucht worden en vroeg Peter of ik toch maar alsjeblief wou helpen, want dat kon hij toch echt niet alleen!! Ja en daar waren de problemen al, want ik had woensdagavond en donderdag geen zinkzalf gesmeerd, doe ik al meer als een jaar 2 keer per dag, en dan zijn er geen of bijna geen smetplekken, maar nu was het dus helemaal mis, de hele oksel was door en kwam er na 1 dag!!! al pus uit, nou dat had ik dus ook niet verwacht en Peter schrok er nogal van toen ik hem zijn t schirt liet zien. Poeh... ja dat wist hij dan ook niet hoe dat moest als hij alleen in Rusland zat... Alles goed gewassen, afgedroogd en gezalfd!!
Claudi kwam met Joep en samen de kerstboom in de kamer opgeruimd, ja toch maar iedere dag wat opruimen, Peter was wel wat stilletjes. Nog het een en ander veranderd in de kamer, de ramversleten tweezitter er niet meer ingezet en nu een rieten stoeltje er neer gezet, geeft wat ruimte... letterlijk en figuurlijk!!!
Zaterdagmorgen zwemmen met Wil, het was wat drukker op de Schatberg en had wat minder gegaan, ja de conditie was duidelijk minder, maar och het kan ook niet altijd alleen maar beterder gaan toch!! s Middags was Peter ook nog heel moe, en s avonds kwamen Claudi en Johan Joep brengen want zij gingen naar het prinsebal. Robert was al de hele dag zenuwachtig over wie er Prins zou worden en allerlei namen passeerden hier de revu.. Ja ieder jaar weer spannend wie het worden zal... Lekker gespeelt met Joep en om 11 uur was Peter zo moe dat hij naar bed wilde. Ja en nu wisten we nog niet wie er Prins was geworden.. Maar om 11.11 kwam er een smsje van Claudi.. Onze schoonzoon (Robert) was de broer van de Prinses... Oh dan waren het Roy en Anke(zusje van Robert) !! Leuk Leuk!! Nou dan zal Robert wel helemaal door het dolle heen zijn!!!
Joep sliep tot bijna 9 uur vanmorgen, Robert kwam binnen voor koffie en was inderdaad helemaal door het dolle heen. Claudi en Johan kwamen Joep weer ophalen en toen ging ik even achter de computer kijken op de site van de carnavalsvereniging... ja en toen kwamen de tranen... er ging zoveel emotie door me heen.... 5 jaar geleden werden Steef en Robert op 6 januari Prins en Prinses, 4 weken leefden we toen in een roes, van het ene feest naar het andere.. We genoten, we dansten, we vierden carnaval zo uitbundig, niet wetende wat ons 3 maanden later te gebeuren stond ... ik heb er niet zo vaak last van, maar vanmorgen beleefde ik met name die hele fijne laatste "gezonde" carnavalsweken weer helemaal opnieuw, ja en eigenlijk genoot ik weer door mijn tranen heen, beleefde ik de intense sfeer van Grashoekse Carnaval opnieuw en deze Carnavalssfeer gaf me weer nieuwe energie en kracht om vooral door te gaan!!! En kon ik vooral dankbaar zijn dat we deze sfeer hebben mogen meemaken... GENEET VAN UT LEAVE!!!
SOMS IS JE BLIJDSCHAP
DE OORZAAK VAN JE GLIMLACH
MAAR SOMS KAN JE GLIMLACH
DE OORZAAK VAN JE BLIJDSCHAP ZIJN
Veel liefs Marlies
-
06 Januari 2013 - 19:14
Loes :
Allereesrt de allerbeste wensen voor allemaal,
Wat een emotioneel verslag,ben er even beetje beduusd van.
Altijd weer dat Rusland,mischien zit het wel heel heel erg diep,
ik snap zo goed jouw wanhoop op zo`n ogenblik,maar Peter is en blijft weerbaar,hij blijft dingen willen,en dat is weer super positief.
We bellen volgende week en denk eraan;,een vreugde verdrijft honderd zorgen'",kus Loes
-
07 Januari 2013 - 08:50
HEIN OET WIEËRT:
Voor ëderein: Ein good en gruuëts 2013.
Wat een emotie in dit verslag. Weet ook niet hoe ik daar op moet reageren. Het raakt mij diep want het is zo herkenbaar hoewel ik vaak niet aan plannen maken begin omdat ik verdomd goed weet dat dit vaak niet realiseerbaar is. Dus mijn plannen beperk ik qua tijd en ook wel in uitvoerbaarheid. Grotere plannen maken is gewoon niet realistisch en uitvoerbaar. Dat is zo frusterend dat ik er maar niet aan begin. Desondanks schijnt hier nog altijd de zon. Ook al is dat vaak achter de wolken.
Maak er weer iets van dan doe ik dat ook. -
07 Januari 2013 - 13:19
Marie-louise:
Nog de allerbeste wensen voor 2013
Het is inderdaad raar, dat Peter telkens weer terug valt op Rusland ( en dat terwijl hij de taal nu niet meer zo goed beheert)
Maar kom op, ga vol goede moed het nieuwe jaar tegemoet, en dat lukt jullie best met iedereen om je heen, en met de kleinkinderen die op komst zijn.
Geniet samen van de mooie dingen\
groetjes marie-louise -
07 Januari 2013 - 14:23
Christel:
Marlies toch. Dit heeft lang geduurd. Natuurlijk krijg je eens de dip van hoe het was. En hoe het nog zou kunnen zijn, als.......................Maar ja, helaas heeft het niet zo mogen zijn. Ieder mens krijgt zijn portie. De een wat eerder en wat heftiger dan de ander. En toch.....samen kunnen jullie dit lot dragen. Natuurlijk is het niet altijd makkelijk. Dat begrijp ik volkomen. Gelukkig kun jij heel vaak toch de positieve dingen zien. En die ook intens beleven. Voel je rijk, met datgene wat jullie samen in die 4 lange, moeizame jaren hebben bereikt. Dát is iets, wat heel veel mensen met dezelfde aandoening moeten ontberen. Dit neemt niet weg, dat het toch gewoon shit, shit, shit is en blijft.
Alles komt goed. Want.......ik weet zeker, dat jij je er weer bovenop werkt. -
07 Januari 2013 - 14:26
Christel:
En voor Peter. Jij bent niet dom. En diep in je hart, WEET JE, dat Rusland er nog lang niet inzit. Ook al blijf je daar naar hunkeren. Er zijn nog veel meer dingen dicht bij huis, die eerst moeten. Ga fietsen man. Dit klinkt misschien wat bruut. Zo is het niet bedoeld. Maar denk wel effe na, voordat je Marlies weer confronteert met het onmogelijke. -
08 Januari 2013 - 22:40
Thea Dorssers:
Voor alle de beste wensen voor 2013 Jan-thea
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
